تبلیغات
دنیای ما فیزیکی ها

Revealing how a battery material works

Since its discovery 15 years ago, lithium iron phosphate (LiFePO4) has become one of the most promising materials for rechargeable batteries because of its stability, durability, safety and ability to deliver a lot of power at once. It has been the focus of major research projects around the world, and a leading technology used in everything from power tools to electric vehicles. But despite this widespread interest, the reasons for lithium iron phosphate’s unusual charging and discharging characteristics have remained unclear



نویسنده: سینا صدری ادامه مطلب

الهام از بالهای پروانه برای ساخت سطوح دافع آب

الهام از بالهای پروانه برای ساخت سطوح دافع آب

بال‌های درخشان و آبی پروانه دم‌چلچله‌ای کوهستان ("Papilio ulysse") به‌راحتی آب را از روی خود دفع می‌کنند؛ دلیل این ویژگی وجود ساختارهای بسیار ریز در بال‌های این پروانه است که هوا را گیر انداخته و یک بالشت میان آب و بال به‌وجود می‌آورند. مهندسان تلاش کرده‌اند تا این ساختار دافع آب را به‌صورت مصنوعی طراحی کرده و بسازند، اما تلاش‌های صورت گرفته در این زمینه موفقیت زیادی در پی نداشته است، زیرا هوای به‌دام‌افتاده در این ساختارها به‌دلیل وجود آشفتگی‌های محیطی پایدار نیست.

حال گروهی از محققان بین‌المللی از کشورهای سوئد، آمریکا و کره جنوبی از چیزی که به‌طور معمول یک نقص در فرایند نانوساخت محسوب می‌شود بهره برده و ساختارهای سیلیکونی چندلایه‌ای تولید کرده‌اند که تا یک سال می‌تواند هوا را درون خود به‌دام اندازد.

این محققان از روش حکاکی برای ایجاد حفرات میکروساختار و مخروط‌های بسیار ریز روی سیلیکون استفاده کرده‌اند. آنها دریافتند برخی از ساختارهای ایجاد شده در این فرایند که به‌طور معمول به‌عنوان نقص فرایند ساخت به حساب می‌آیند (همانند بریدگی‌های زیر ماسک حکاکی و یا سطوح حلزونی‌شکل)، ویژگی دفع آب سیلیکون را از طریق ایجاد ساختارهای سلسله‌مراتبی چندلایه‌ای برای به‌دام انداختن هوا بهبود می‌بخشند. این ساختار ظریف که شامل حفرات، مخروط‌ها، پستی و بلندی‌ها و شیارها است، همچنین می‌تواند نور را به‌دام انداخته و طول موج‌های بالای نور مرئی را به‌صورت کامل جذب کند.

از این سطوح الهام‌گرفته از طبیعت می‌توان در ابزارهای الکترو-اُپتیکی، حسگرهای تصویربرداری مادون قرمز یا حسگرهای شیمیایی بهره برد.

جزئیات این کار در مجله Applied Physics Letters منتشر شده است.



نویسنده: فهیمه رضوی

انتقال برق بوسیله كابل های نانولوله كربنی

طبق گفته محققان در دانشگاه رایس رسانایی الكتریكی كابل‌های نانولوله‌ای می‌تواند در حد رسانایی سیم‌های فلزی باشد، در حالیكه وزن آنها بسیار كمتر است. این محققان با نانولوله‌های كربنی دو جداره یك كابل انتقال برق ساخته و بوسیله آن یك لامپ فلورسانت را در ولتاژ استاندارد شبكه روشن كردند.

اریك باریرا از دانشگاه رایس و یكی از این محققان، می‌گوید كه كابل‌های بسیار رسانای مبتنی بر نانولوله‌های كربنی می‌توانند كارایی همانند كابل‌های فلزی مرسوم داشته باشد و در همان حال وزن آنها حدود یك ششم باشد. این كابل‌ها را می‌توان در كاربردهای نظیر صنایع هواپیمایی و خودروسازی كه در آنها وزن یك فاكتور مهم است، بطور گسترده استفاده كرد و حتی ممكن است در آینده جایگزین سیم‌كشی مرسوم در خانه‌ها شوند.
طبق ادعای محققان دانشگاه رایس كارایی یك كابل انتقال برق ساخته شده از نانولوله‌های كربنی دو جداره دوپ شده با ید، همانند كارایی كابل‌های انتقال مرسوم است، در حالی كه وزن آن حدود یك ششم وزن مس و نقره است.
كابل‌های ساخته شده بوسیله این محققان، از نانولوله‌های خالص بافته شده‌اند و می‌توان آنها را بدون از دست دادن رسانایی‌شان بهم گره زد. این گروه تحقیقاتی برای افزایش رسانایی و پایداری این كابل‌ها، نانولوله‌ها را با عنصر ید دوپ كرد. نسبت ضریب رسانایی به وزن كه ضریب رسانایی ویژه نامیده می‌شود، برای این نانولوله در مقایسه با فلزاتی مانند مس و نقره بالاتر است.

این گروه تحقیقاتی به رهبری یاو ژاو وسیله‌ای ساخته است كه در آن انتقال توان در سرتاسر این نانوكابل انجام می‌شود. در مدار لامپ ساخته شده بوسیله این محققان این نانوكابل جایگزین سیم مسی مرسوم شده است.

این محققان لامپ مذكور را برای روزها روشن نگه داشتند و هیچ افتی در این كابل نانولوله‌ای مشاهده نكردند. آنها همچنین مطمئن هستند كه این كابل از نظر مكانیكی مستحكم است؛ آزمایش‌ها نشان می‌دهند كه استحكام و سختی این نانوكابل در حد كابل‌ها فلزی هستند و آن در گستره وسیعی از دماها كار می‌كند. ژاو و همكارانش همچنین متوجه شدند كه گره زدن دو قطعه از این كابل‌ها بهمدیگر قابلیت‌شان را برای انتقال الكتریسیته تحت تاثیر قرار نمی‌دهد.

این محققان جزئیات نتایج كار تحقیقاتی خود را تحت عنوان "پیشی گرفتن كابل‌ها نانولوله كربنی دوپ شده با ید از ضریت رسانایی الكتریكی ویژه فلزها" در گزارش‌های علمی مجله‌ی Nature منتشر كرده‌اند.



نویسنده: نسترن مردانیان

نانولوله كربنی

مزایای نانو لوله كربنی:
•اندازه بسیار كوچك نانو لوله های كربنی (قطر كوچكتر از 4/0 نانومتر)
•نانولوله‌های كربنی بر حسب نحوه رول شدن صفحات گرافیتی سازندۀ‌شان به صورت رسانا یا نیمه‌رسانا در می‌آیند.
•نانو لوله های كربنی از خاصیت منحصر به فرد ترابری پرتابه‌ای برخوردارند.
•نانو لوله های كربنی دارای قدرت رسانایی گرمایی خیلی بالایی هستند.
•نانو لوله های كربنی سطح جداره صاف با قدرت تفكیك بالایی دارند
•دارای خواص الكتریكی و مكانیكی منحصر به فرد در طول آن ها هستند
•نانو لوله های كربنی دارای مدول یانگ بالایی هستند.
•نانو لوله ها به تغییرات كوچك نیروهای اعمال شده حساس می باشند.
•در نانولوله‌ها هر سه اتم كربن قابلیت ذخیره یك یون لیتیم را دارند در حالی كه در گرافیت هر شش اتم كربن توانایی ذخیره یك یون لیتیم را دارند. همچنین توانایی ذخیره انرژی در نانولوله‌ها چند برابر حجم الكترودهای گرافیتی است.
•داشتن خاصیت ابررسانایی
•با عبور مایع از میان كلاف‌هایی از نانولوله‌های كربنی تك جداره، ولتاژ الكتریكی ایجاد می‌شود
•استحكام و مقاومت كششی بالا





نویسنده: مرضیه قربانی

كنترل تبخیر سیلیكون برای تولید گرافن با كیفیت بالا

پژوهشگران موسسه فناوری جرجیا برای اولین بار جزئیاتی پیرامون روش تصعید كنترل شده محدود را برای تولید لایه‌های با كیفیت بالا گرافن اپیتاكسیال روی ویفر كاربید سیلیكون منتشر كردند. این روش مبتنی بر كنترل فشار بخار فاز گازی سیلیكون در كوره‌ای با دمای بالا است.

اولین شرط رشد لایه‌های گرافن روی كاربید سیلیكون اعمال گرمایی در حد 1500 درجه سانتیگراد در خلاء است كه موجب تبخیر سیلیكون شده و در نهایت یك یا دو لایه گرافن تشكیل می‌شود. تبخیر كنترل نشده سیلیكون نیز می‌تواند منجر به تولید ماده‌ای بی‌فایده شود. والت دی هر، استاد دپارتمان فیزیك در مدرسه فناوری جرجیا، می‌گوید برای تولید گرافن با كیفیت بالا روی سیلیكون باید تبخیر سیلیكون را در دمای مشخصی تحت كنترل در آورد. با كنترل دقیق نرخ جدا شدن بخارات سیلیكون می‌‌توان مقدار سیلیكون را روی گرافن نیز تحت كنترل در آورد. با این كار می‌توان لایه‌های بسیار جالبی از گرافن اپیتاكسیال را تولید كرد.

برای این كار، والت دی هر و همكارانش ویفر سیلیكونی را درون مخزنی از جنس گرافیت قرار دادند. روی این مخزن حفره‌ای وجود دارد كه اتم‌های تبخیر شده سیلیكون از سطح ویفری به ابعاد یك سانتیمتر مربع می‌توانند به‌صورت كنترل شده از سطح آن خارج شوند. رشد گرافن اپیتاكسیال درون خلاء یا یك گاز بی اثر انجام شده كه در نهایت منجر به تولید تك لایه یا چندلایه‌هایی می‌گرد‌د. والت دی هر می‌گوید این روش در راستای راهبردی است كه می‌تواند منجر به تجاری سازی گرافن شود. ما معتقدیم كه این یك روش منطقی و تكرارپذیر برای رشد گرافن روی كاربید سیلیكون است و از آن می‌توان برای تولید انبوه قطعات الكترونیكی استفاده كرد.

نتایج این تحقیق در Proceedings of the National Academy of Sciences به چاپ رسیده است. در این مقاله روشی برای تولید روبان‌های نازك از جنس گرافن توضیح داده شده است، روشی كه این تیم تحقیقاتی آن را "رشد الگودار" نامگذاری كرده است. در این روش ابتدا روی كاربید سیلیكون الگوهایی با استفاده از فرآیند نانولیتوگرافی معمولی اچ داده می‌شود. این الگوها موجب جهت دهی به رشد ساختارهای گرافنی می‌شود. با این روش می‌توان گرافن‌هایی با پهنای مشخص بدون نیاز به پرتوهای الكترونی ایجاد كرد. گرافن‌هایی كه با این روش تولید می‌شوند دارای لبه‌هایی بسیار صاف بوده و عاری از مشكل تفرق الكترون است.

با این دو روش مختلف می‌توان گرافن‌هایی با ویژگی‌های متفاوت برای مصارف مختلف تولید كرد.




نویسنده: فهیمه رضوی

nanotechnology


What is Nanotechnology?

A basic definition: Nanotechnology is the engineering of functional systems at the molecular scale. This covers both current work and concepts that are more advanced.

In its original sense, 'nanotechnology' refers to the projected ability to construct items from the bottom up, using techniques and tools being developed today to make complete, high performance products.

With 15,342 atoms, this parallel-shaft speed reducer gear is one of the largest nanomechanical devices ever modeled in atomic detail. LINK

The Meaning of Nanotechnology

When K. Eric Drexler (right) popularized the word 'nanotechnology' in the 1980's, he was talking about building machines on the scale of molecules, a few nanometers wide—motors, robot arms, and even whole computers, far smaller than a cell. Drexler spent the next ten years describing and analyzing these incredible devices, and responding to accusations of science fiction. Meanwhile, mundane technology was developing the ability to build simple structures on a molecular scale. As nanotechnology became an accepted concept, the meaning of the word shifted to encompass the simpler kinds of nanometer-scale technology. The U.S. National Nanotechnology Initiative was created to fund this kind of nanotech: their definition includes anything smaller than 100 nanometers with novel properties.

Much of the work being done today that carries the name 'nanotechnology' is not nanotechnology in the original meaning of the word. Nanotechnology, in its traditional sense, means building things from the bottom up, with atomic precision. This theoretical capability was envisioned as early as 1959 by the renowned physicist Richard Feynman.

I want to build a billion tiny factories, models of each other, which are manufacturing simultaneously. . . The principles of physics, as far as I can see, do not speak against the possibility of maneuvering things atom by atom. It is not an attempt to violate any laws; it is something, in principle, that can be done; but in practice, it has not been done because we are too big. Richard Feynman, Nobel Prize winner in physics

Based on Feynman's vision of miniature factories using nanomachines to build complex products, advanced nanotechnology (sometimes referred to as molecular manufacturing) will make use of positionally-controlled mechanochemistry guided by molecular machine systems. Formulating a roadmap for development of this kind of nanotechnology is now an objective of a broadly based technology roadmap project led by Battelle (the manager of several U.S. National Laboratories) and the Foresight Nanotech Institute.

Shortly after this envisioned molecular machinery is created, it will result in a manufacturing revolution, probably causing severe disruption. It also has serious economic, social, environmental, and military implications.



نویسنده: مرضیه قربانی

پیشرفت جدید فناوری نانو؛

بنای اولین ساختار مولکولی سه بعدی جهان بر روی سطح
دانشمندان و متخصصان فناوری نانو در دانشگاه ناتینگهام یا خلق اولین ساختار مولکولی سه بعدی جهان بر روی یک سطح، دستاوردی بزرگ را به ثبت رساندند.

به گزارش خبرگزاری مهر، در گذشته تنها خلق ساختارهای مولکولی دو بعدی امکان پذیر بوده است اما دانشمندان دانشگاه ناتینگهام اکنون باور دارند شیوه جدید آنها در خلق نانو ساختارهای سه بعدی می تواند فناوری های رایانه ای نوری، الکترونیکی و مولکولی را بهبود ببخشد.

این ساختار سه بعدی با استفاده از روند طبیعی بیولوژیکی که به خود-همگذاری شهرت دارد، خلق شده است. محققان با معرفی یک مولکول مهمان کروی "کربن 60" به ساختار سطحی با رشته های دوبعدی از مولکولهای میزبان اسید تتراکربوکسیل موفق به خلق ساختار سه بعدی مولکولی شدند.

مولکولهای میزبان به سمت مهمانها کشیده شده و لایه ای عمودی را در اطراف آن تشکیل دادند که با سطح متوازی بود. به گفته دانشمندان چنین رویدادی را می توان با این خیال ذهنی مقایسه کرد که تعدادی آجر را به هوا پرتاب کنیم و زمانی که آجرها به زمین باز می گردند بر روی یکدیگر قرار گرفته و به صورت خود به خودی خانه ای را بنا کنند.

بر اساس گزارش گیزمگ، بنای چنین ساختاری تا به حال در شکل دو بعدی امکان پذیر بوده است، یعنی خانه خیالی که در بالا تشریح شد، در قالب دو بعدی تنها یک راهرو یا حیاط خلوت داشته است اما با کمک شیوه جدید می توان ساختمانی کامل و سه بعدی را بنا کرد که این خود قدمی بزرگ و قابل توجه در فناوری نانو به شمار می رود.



نویسنده: سعید اسماعیلی

امید به درمان سرطان‌های پیشرفته

محققان مرکز پژوهش‌های بین‌المللی آرین شیمی گستر با همکاری پژوهشگران دانشگاه دولتی باکو، به‌روشی هوشمند در درمان سرطان‌های پیشرفته دست یافتند.

سیستم‌های دارورسانی هوشمند در مقیاس نانو، قادرند به‌صورت هدفمند، سلول‌های سرطانی را شناسایی و با انتقال داروهای ضدسرطان به آن، ضمن درمان در مراحل اولیه، مشکلات مربوط به سمی بودن داروهای ضدسرطان موجود در بازار را مرتفع سازند.

این پژوهش در راستای یک سلسله پژوهش‌های بنیادی در زمینه سنتز سیستم‌های دارورسانی هوشمند در مقیاس نانو است كه به‌وسیله‌ی محققان مرکز پژوهش‌های بین‌المللی آرین شیمی گستر با همکاری پژوهشگران دانشگاه دولتی باکو انجام می‌گیرد.

دکتر محمدرضا سبکتکین، در گفتگو با بخش خبری سایت ستاد ویژه‌ی توسعه‌ی فناوری نانو گفت: «محصول این پژوهش، یک سیستم دارویی در مقیاس نانو است که به‌صورت هوشمند قادر به حمل داروهای ضدسرطان بوده و می‌تواند ضمن شناسایی سلول‌های سرطانی، امکان انتقال دارو را به این سلول‌ها فراهم کرده و در هر لحظه امکان ردیابی سیستم دارویی مورد نظر را با استفاده از روش
MRI ایجاد نماید».

ترکیب اصلی این سیستم‌های دارورسانی بر پایه‌ی پلیمرهای خوشه‌ای(دندریمر) از نوع پلی‌آمیدوآمین است که طی یک فرایند شیمیایی، استیله شده و به‌عنوان پوشش‌های پلیمری برای نانوذرات اکسیدآهن پارامغناطیس به‌کار رفته‌است. این حامل‌های مغناطیسی، علاوه‌بر توانایی حمل داروهای ضدسرطان، امکان تشخیص و اتصال به سلول‌های سرطانی را در هر مرحله فراهم کرده‌اند. از سویی دیگر به دلیل وجود ذرات اکسیدآهن مغناطیسی در این نانوذرات، امکان ردیابی آنها با روش تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (
MRI) وجود دارد و به دانشمندان این اجازه را می‌دهد تا ضمن تشخیص میزان پیشرفت تومور سرطانی، از روند درمان آن نیز اطلاعات مناسبی را به‌دست آورند.

مدیر عامل مرکز پژوهش‌های بین‌المللی آرین شیمی گستر در ادامه اظهار داشت: «هدف از انجام این کار تحقیقاتی، طراحی و سنتز یک سری از داروهای هوشمند برای تشخیص غدد سرطانی حتی در مراحل بسیار اولیه و درمان قطعی و مطمئن آنها با کمترین آسیب به سلول‌های سالم است».

بنا بر گفته‌ی دكتر سبكتكین، نتایج این پژوهش در صنایع دارویی و سنتز داروهای ضدسرطان در مقیاس نانو و برای درمان سرطان‌های پیشرفته بسیار موثر خواهد بود. مراحل تست
In Vivo روی این دارو انجام شده که نتایج آن درآینده‌ای نزدیک در یکی از مجلات معتبر خارجی به چاپ می‌رسد.

پروفسور آبل محرم‌اف و پروفسور محمدعلی رمضان‌اف از مرکز تحقیقات نانو دانشگاه دولتی باکو و خانم رویا مهدوی طباطبایی ازکارشناسان مرکز پژوهش‌های بین‌المللی آرین شیمی گستر از همکاران این پژوهش بوده‌اند.

جزئیات این پژوهش در مجله‌ی
Polymer-Plastics Technology and Engineering (جلد 49و1، صفحات 109- 104، سال 2010) منتشر شده‌است.


نویسنده: مهین عسگری

محققان موفق به طراحی پیل‌های خورشیدی نانوساختار شدند

یک گروه تحقیقاتی در دانشگاه کارولینای شمالی با همکاری همتایان انگلیسی خود، دریافته‌اند که پایین بودن میزان تبدیل انرژی در پیل‌های خورشیدی متأثر از ساختار این پیل‌هاست و به همین دلیل به تغییر ساختار آن پرداخته، طراحی جدیدی با استفاده از نانوساختارها ارائه کرده‌اند.

به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، این محققان امیدوارند یافته‌هایشان منجر به افزایش کارایی پیل‌های خورشیدی شود.

پیل‌های خورشیدی از لایه‌های نازکی ساخته شده‌اند. جنس این لایه‌ها که درون هم نفوذ کرده‌اند، دو نوع پلاستیک رسانا است كه به ‌دلیل قیمت پایین و امکان رنگ‌آمیزی آن، استفاده از آنها بسیار رایج شده‌ است. البته استفاده از این پیل‌ها هنوز مقرون به‌صرفه نیست، زیرا تنها قادرند 3 درصد از پرتو رسیده را به انرژی تبدیل کنند؛ درحالی که پیل‌های خورشیدی فعلی 15 تا 20 درصد کارایی دارند.

هارالد آده، استاد دانشگاه و محقق این پروژه، می‌گوید: برای جذب فوتون از نور خورشید، پیل‌های خورشیدی باید ضخامت لازم و ساختار بسیار ریزی هم داشته باشند که انرژی جذب‌شده (به‌صورت الکترون یا حفره) بتواند از آن ساختارها عبور کرده، به الکتریسیته تبدیل شود. فوتون‌های جذب‌شده به‌وسیله‌ی پیل از سایت تبدیل انرژی بسیار دور هستند، محل تماس میان دو پلاستیک نیز کاملاً از هم جدا نیست تا بتواند جداسازی بارها را به‌خوبی انجام دهد، بنابراین بخشی از انرژی گم می‌شود.

به اعتقاد آده، برای افزایش کارایی این پیل‌ها، باید ضخامت لایه‌های جذب‌کننده‌ فوتون 150 تا 200 نانومتر باشد، در نتیجه الکترون یا حفره، پیش از جداسازی بارها، تنها لازم است که مسافت 10 نانومتری را بپیماید.

در پیل‌های خورشیدی پلیمری فعلی، مینیمم فاصله‌ای که الکترون یا حفره طی می‌کند، 80 نانومتر است. همچنین فرایند ساخت این پیل‌ها به شکلی است که محل تماس دو پلاستیک شفاف و مشخص نیست و از این رو بخشی از الکترون و حفره هدر می‌رود. در روش‌ تولید جدید، باید ساختارها درونی کوچک‌تر و محل تماس دو پلاستیک شفاف‌تر شود.

آده و همکارانش قصد دارند به بررسی انواع مختلف پیل‌های خورشیدی پلیمری بپردازند تا ببینند که آیا بازده پایین آنها مربوط به مشکل ساختاری است. آنها امیدوارند که اطلاعاتشان به تولیدکنندگان کمک کند تا به جستجوی راه‌های دیگری برای طراحی پیل‌های خورشیدی پر بازده انجامد.



نویسنده: سعید اسماعیلی

جایگاه کشورها در توسعه فناوری نانو

چکیده

تحقیق و توسعه فناوری نانو در اقصی نقاط دنیا به سرعت در حال توسعه است. حتی بعد از بحث های بسیار در خصوص سقوط فناوری نانو به خاطر موج اول ناکامی کسب و کارهای این فناوری، هنوز هم این حوزه خاستگاه بسیاری از نوآوری ها است.
تعداد انتشارات و پتنت ها، تامین مالی دولتی و سرمایه گذاری شرکت ها در این زمینه در حال افزایش است. دولت های مختلف یا سرمایه گذاری های خود را در این زمینه افزایش داده یا آن را ثابت نگه داشته اند. به طور کلی مجموع سرمایه گذاری های انجام شده در زمینه فناوری نانو در سال 2009 حدود 17.6 میلیارد دلار بود که این میزان نسبت به سال 2008 که حدود 17.5 میلیارد دلار بود تا اندازه ای افزایش داشته است. دولت ها و شرکت های مختلف دنیا با اتکا بر قوت های کشورهای دیگر به دنبال تکمیل عملیات و تخصص خود در این زمینه هستند.
موسسه تحقیقاتی لوکس ریسیرچ به دنبال تعیین وضعیت توسعه فناوری نانو در اقصی نقاط دنیا است تا مساعدترین محیط ها را برای توسعه دهندگان فناوری، خریداران و سرمایه گذاران این بخش شناسایی کند. این موسسه با تجزیه و تحلیل عملکرد 19 کشور فعال در عرصه فناوری نانو با استفاده از دو شاخص کلی وضعیت اکوسیستم (Ecosystems) فناوری نانو را طراحی کرده است. این دو شاخص عبارتند از: 1- فعالیت فناوری نانو، 2- قدرت توسعه فناوری.
به طور کلی در سال 2009 میلادی تغییرات کمی در وضعیت بین المللی فناوری نانو روی داده است. با در نظر گرفتن جایگاه کشورها نتایج زیر حاصل شده است : ایالات متحده آمریکا در زمینه شاخص های مختلف فعالیت فناوری نانو جایگاه بسیار مناسبی دارد. پیشگامی ملی فناوری نانوی این کشور یک برنامه بسیار منسجم و خوب تامین مالی شده است که به اکوسیستم تحقیقات دانشگاهی و شرکت های نوپا تحرک خاصی داده است. در مقابل، قدرت توسعه فناوری کشور آمریکا پایین‌تر از حد متوسط قرار دارد. کشور ژاپن از نظر حجم فعالیت ها جایگاه خوبی دارد اما جایگاه آن در بهره برداری از آنها بهتر است. این کشور از نظر امتیاز فعالیت فناوری نانو در رتبه دوم قرار دارد. علی رغم اینکه این کشور در مقایسه با آمریکا برنامه منسجم و تامین مالی خوبی در زمینه فناوری نانو ندارد، اما دارای برنامه دولتی مناسبی بوده و دارای شبکه ای از مراکز تحقیقاتی برای حمایت از فناوری نانو است. کشور چین به سرعت در حال تغییر است اما هنوز هم برای تهدید جایگاه کشورهای با موقعیت بهتر، فاصله زیادی دارد. کشور روسیه نیز تلاش گسترده ای را آغاز کرده اما هنوز در زمره کشورهای فرعی محسوب می‌شود.

متن کامل مقاله را می توانید در اینجا دریافت نمایید



نویسنده: مریم صادقی زاده

.:: آخرین مطالب ::.

» نظریه انشتین در سایه تردید! آزمون مشهورترین فرمول فیزیک در فضای دوردست ( یکشنبه 29 بهمن 1391 )
» سلام به همه ی بچه های خوب و پاکار وبلاک ( شنبه 28 بهمن 1391 )
» 84 میلیون ستاره در یک تصویر ( چهارشنبه 10 آبان 1391 )
» شب نشینی ماه با خوشه پروین ( چهارشنبه 10 آبان 1391 )
» فاز طراحی فنی رصدخانه ملی به پایان رسید ( سه شنبه 9 آبان 1391 )
» جشنواره شهدای جهاد علمی (فراخوان) ( سه شنبه 9 آبان 1391 )
» وقتی برخورددهنده بزرگ “هادرون” دادگاهی می‌شود ( پنجشنبه 4 آبان 1391 )
» در جستجویِ نوترینوهای استریل ( پنجشنبه 4 آبان 1391 )
» چرا حجاج دور خانه خدا خلاف جهت عقربه‌های ساعت طواف می کنند؟ ( دوشنبه 24 مهر 1391 )
» درخشانترین ستاره دنباله دار تاریخ در راه زمین ( یکشنبه 23 مهر 1391 )
» برندگان نوبل فیزیک معرفی شدند ( یکشنبه 23 مهر 1391 )
» قانونِ پلانک در مقیاسِ نانو نقض می‌شود ( پنجشنبه 13 مهر 1391 )
» وزن کردن فوتون‌ها با سیاهچاله‌‌ ( پنجشنبه 13 مهر 1391 )
» شمارش فوتون ها با گیرنده نوری قورباغه ( پنجشنبه 13 مهر 1391 )
» ممکن است سیارات خیلی بیشتری از آنچه قبلا تصور می شد در جهان باشند که قابل سکونت هستند. ( جمعه 24 شهریور 1391 )
» قطعیت اصل عدم قطعیت ( جمعه 24 شهریور 1391 )
» خورشید در زمان اوج فعالیتش هم تقریبا کروی باقی می‌ماند. ( شنبه 4 شهریور 1391 )
» شتاب دهنده ( جمعه 20 مرداد 1391 )
» مقدمه ای بر انرژی تاریک ( سه شنبه 17 مرداد 1391 )
» تصویر دیدنی از پدیده نادر «رنگین کمان آتش» ( دوشنبه 16 مرداد 1391 )
» بازدید علمی ( شنبه 16 اردیبهشت 1391 )
» اعضای جدید انجمن ( شنبه 16 اردیبهشت 1391 )
» درخشش نوری سبز بر فراز کره ماه ( چهارشنبه 30 فروردین 1391 )
» خنک‌کاری سریع سطوح گرم با امواج ماورای صوت ( پنجشنبه 24 فروردین 1391 )
» ترن‌های مَگلِو ( پنجشنبه 24 فروردین 1391 )

صفحات سایت: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ ... ]