دنیای ما فیزیکی ها به نام خالق هر آنچه زیبایی نام دارد سلام دوست عزیز _ نویسنده ی محترم و یا بازدید کننده ی گرامی _ از اینکه به ما سر زدید بسیار خرسندیم . این وبلاگ متعلق است به جمعی از دانشجویان رشته ی فیزیک دانشگاه شهرکرد . امیدوارم مطالب صرفا منتشر شده و نه تولید شده در وبلاگ برای شما مفید باشند. لطفا در نظر سنجی وبلاگ شرکت کنید . باز هم منتظر نگاه های زیبای شما در وبلاگ هستیم . . . . سعید اسماعیلی دبیرسابق انجمن علمی دانشجویی فیزیک دانشگاه شهرکرد tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com 2019-09-19T22:27:51+01:00 mihanblog.com نظریه انشتین در سایه تردید! آزمون مشهورترین فرمول فیزیک در فضای دوردست 2013-02-17T18:57:24+01:00 2013-02-17T18:57:24+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1320 فهیمه رضوی یک فیزیکدان دانشگاه آریزونا مدعی است که درستی یا نادرستی فرمول E=mc2 انیشتین بستگی به مکان قرار گرفتن شیء در فضا دارد.به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، آندری لبد، جامعه فیزیک را با ارائه ایده جدید خود به هیجان آورده است.این ایده هنوز در مراحل آزمایشی قرار دارد و بر این مبناست که درستی یا نادرستی فرمول E=mc2 انشتین بستگی به مکان قرار گرفتن شیء در فضا دارد.با نخستین انفجارات بمب‌های اتمی، جهان، شاهد یکی از مهم‌ترین قواعد متعاقب علم فیزیک بود. این قاعده مدعی است که انرژی و ماده یک فیزیکدان دانشگاه آریزونا مدعی است که درستی یا نادرستی فرمول E=mc2 انیشتین بستگی به مکان قرار گرفتن شیء در فضا دارد.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، آندری لبد، جامعه فیزیک را با ارائه ایده جدید خود به هیجان آورده است.

این ایده هنوز در مراحل آزمایشی قرار دارد و بر این مبناست که درستی یا نادرستی فرمول E=mc2 انشتین بستگی به مکان قرار گرفتن شیء در فضا دارد.

با نخستین انفجارات بمب‌های اتمی، جهان، شاهد یکی از مهم‌ترین قواعد متعاقب علم فیزیک بود. این قاعده مدعی است که انرژی و ماده همسان هستند و می‌توانند به یکدیگر تبدیل شوند.

این موضوع برای نخستین بار توسط تئوری «نسبیت خاص» (Theory of Special Relativity) انشتین مطرح شد و در معادله مشهور E=mc2 وی انعکاس یافت. در این معادله E انرژی، m جرم وc نیز سرعت نور است که به توان دو رسیده است.

اگرچه فیزیکدانان بارها معادله انشتین را در آزمایش‌ها و محاسبات بی شمار خود ارج نهاده‌اند و بسیاری از فناوری‌ها از قبیل گوشی‌های موبایل و GPS به آن بستگی دارند، دانشمند دانشگاه آریزونا با ادعای خود موج جدیدی از مناظرات را در علم فیزیک موجب شده است.

وی مدعی است که فرمول انشتین ممکن است در شرایط خاصی درست نباشد. کلید بحث این فیزیکدان در خود مفهوم «جرم» نهفته است.

بر اساس قاعده پذیرفته شده، هیچ تفاوتی بین جرم یک شیء متحرک که می‌تواند از نظر اینرسی‌اش تعریف شود و جرم اعمال شده به آن توسط میدان گرانشی وجود ندارد. به عبارت ساده‌تر، جرم نخستین (جرم اینرسیایی) همان مولفه‌یی است که موجب می‌شود ضربه‌گیر یک خودرو در برخورد با وسیله نقلیه دیگر خمیده شود، در حالی که جرم گرانشی «وزن» نام دارد.

قانون معادل بین جرم‌های گرانشی و اینرسیایی در فیزیک کلاسیک توسط گالیله و در فیزیک مدرن توسط انشتین مطرح شد و در سطح دقت بالا تایید شده است اما به ادعای لبد، یک امکان کوچک اما واقعی وجود دارد که این معادله برای جرم گرانشی صادق نباشد.

به گفته وی، در صورتی که وزن یک شیء کوانتومی مانند یک اتم هیدروژن را اندازه‌گیری کنیم، نتیجه در اکثر موارد همسان خواهد بود اما بخش ریزی از این اندازه‌گیری‌ها می‌تواند به نقض E=mc2 بیانجامد.

لبد می‌افزاید: بسیاری از فیزیکدانان معتقدند که جرم گرانشی دقیقا با جرم اینرسایی برابر است اما من بر این باورم که این دو به دلیل برخی اثرات کوانتومی در نظریه عمومی (نظریه انیشتین در مورد گرانش) ممکن است دقیقا یکی نباشند.

نتایج مطالعات این دانشمند در ماه فوریه منتشر خواهد شد و وی از همکارانش خواسته که محاسبات و آزمایش پیشنهادی‌اش برای آزمودن نتایج ادعا شده را ارزیابی کنند.

کلید درک تئوری لبد در واقع درک ماهیت گرانش است. وی در مقالاتش نشان داده در حالی که E=mc2 همواره برای جرم اینرسایی صدق می‌کند، همیشه در مورد جرم گرانشی صادق نیست؛ این بدین معناست که احتمالا جرم گرانشی و جرم اینرسایی برابر نیستند.

بنا بر ادعای انیشتین، گرانش حاصل یک انحنا در خود فضاست. هر چه جرم شیء بزرگ‌تر باشد در بافت فضا تورفتگی بیشتری ایجاد می‌کند، به عبارت دیگر هر چه جرم شیء بزرگتر باشد، کشش گرانشی آن قوی تر است.

به گفته لبد، فضا دارای انحناست و هنگامی که شما جرمی را در فضا حرکت می‌دهید، این انحنا حرکت آن را مختل می‌کند و انحنای فضا همان مولفه‌یی است که جرم گرانشی را از جرم اینرسایی متفاوت می‌کند.

این فیزیکدان پیشنهاد کرده که دانشمندان ایده وی را با اندازه‌گیری کردن وزن ساده‌ترین شیء کوانتومی یعنی اتم منفرد هیدروژن بیازمایند. این اتم فقط دارای یک هسته، یک پروتون منفرد و یک الکترون تنهاست که به حول هسته می‌چرخد.

لبد معتقد است که گاهی اتفاق می‌افتد که الکترون در حال گردش حول اتم به یک سطح انرژی بالاتر جهش یابد.

در مدت زمان کوتاهی، الکترون به سطح انرژی پیشین خود بازمی‌گردد. مطابق E=mc2 جرم اتم هیدروژن همراه با تغییر در سطح انرژی تغییر می‌کند. تا این جا همه چیز مطابق نظریه پیش می‌رود. اما چنان‌چه ما همان اتم را از زمین دور کنیم، که در آن فضا دیگر خمیده نبوده بلکه مسطح است، چه رخ خواهد داد؟

به گفته لبد، در این حالت الکترون نمی‌تواند به سطوح انرژی بالاتر جهش یابد زیرا در فضای مسطح به سطح انرژی اولیه خود محدود خواهد شد. هیچ جهشی در فضای مسطح وجود ندارد و بنابراین الکترون خمیدگی گرانش را حس نخواهد کرد اما چنان‌چه ما آن را به سمت میدان گرانشی زمین حرکت دهیم، به دلیل خمیدگی فضا این احتمال وجود دارد که الکترون از نخستین سطح به دومین سطح انرژی جهش یابد و در این جا جرم متفاوت خواهد بود.

لبد می‌افزاید: آن‌چه اغلب در نظر گرفته نمی‌شود، این موضوع است که جهش الکترون از سطح اول به سطح دوم به این دلیل روی می‌دهد که خمیدگی اتم را به می‌ریزد. به جای اندازه‌گیری مستقیم وزن، ما این رخداد تغییر انرژی را با فوتون‌های منتشر شده شناسایی می‌کنیم.

این دانشمند آزمایش خود را برای آزمودن فرضیه‌اش پیشنهاد کرده است.

وی می‌گوید: یک سفینه فضایی کوچک را با تانکی از هیدروژن و ردیاب حساس به نور به فضا بفرستید. در فضای خارجی‌تر، رابطه بین جرم و انرژی برای یک اتم همسان است فقط به این دلیل که فضای مسطح به الکترون اجازه تغییر سطوح انرژی را نمی‌دهد اما هنگامی که به زمین نزدیک هستیم، انحنای فضا اتم را به هم می‌ریزد و امکان جهش الکترون و بنابراین انتشار یک فوتون وجود دارد که این انتشار توسط ردیاب مزبور ثبت می‌شود و بسته به سطح انرژی، رابطه بین جرم و انرژی تحت اثر میدان گرانشی دیگر ثابت نیست.

این دانشمند مدعی است که ایده وی نخستین پیشنهاد برای آزمایش ترکیبی از مکانیک کوانتومی و تئوری گرانش انیشتین در منظومه شمسی است.  ]]>
سلام به همه ی بچه های خوب و پاکار وبلاک 2013-02-16T19:05:46+01:00 2013-02-16T19:05:46+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1319 سعید اسماعیلی سلام سلام سلام خوبین بچه ها ی قدیمی وبلاگ فیزیک 87 دانشگاه شهرکرد . یادش بخیر روزایی که با همدیگه داشتیم  توی انجمن توی کلاس و دانشکده .خوب ، بد ، تلخ ، شیرین گذشت و گذشت .حالا اکثرتون واسه خودتون مردی (خنده) شدین دیگه. همه توی مقاطع بالاتر دارین درس میخونین .خدا روشکریادی هم از وبلاگ بکنین بد نیستا .یک همدلی میخواد تا دوباره وبلاگ رو برگردونیم به روزای خوبش .هرکی موافقه یک نظر بذاره تو وبلاگ سلام سلام سلام 
خوبین بچه ها ی قدیمی وبلاگ فیزیک 87 دانشگاه شهرکرد . 
یادش بخیر روزایی که با همدیگه داشتیم  توی انجمن توی کلاس و دانشکده .
خوب ، بد ، تلخ ، شیرین گذشت و گذشت .
حالا اکثرتون واسه خودتون مردی (خنده) شدین دیگه. 
همه توی مقاطع بالاتر دارین درس میخونین .
خدا روشکر
یادی هم از وبلاگ بکنین بد نیستا .
یک همدلی میخواد تا دوباره وبلاگ رو برگردونیم به روزای خوبش .
هرکی موافقه یک نظر بذاره تو وبلاگ
]]>
84 میلیون ستاره در یک تصویر 2012-10-30T19:40:37+01:00 2012-10-30T19:40:37+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1318 سعید اسماعیلی ستاره شناسان تصویری از 84 میلیون ستاره را در قلب کهشان راه شیری ارائه کرده‌اند که توسط یک تلسکوپ بزرگ در شیلی گرفته شده، این تصویر به عنوان بزرگترین نقشه‌ای لقب گرفته که تاکون در مرکز کهکشان ما ارائه شده است. به گزارش خبرگزاری مهر، این تصویر شگفت انگیز 9 گیگاپیکسلی با اطلاعات ارائه شده توسط تلسکوپ نقشه بردای مادون قرمز ستاره شناسی ویستا گرفته شده، ابزاری که در رصدخانه شمال شیلی مستقر است. این تصویر که از قابلیت بزرگنمایی برخوردار است به قدری بزرگ است که اندازه آن به 9 تا 7 متر می رسد ستاره شناسان تصویری از 84 میلیون ستاره را در قلب کهشان راه شیری ارائه کرده‌اند که توسط یک تلسکوپ بزرگ در شیلی گرفته شده، این تصویر به عنوان بزرگترین نقشه‌ای لقب گرفته که تاکون در مرکز کهکشان ما ارائه شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، این تصویر شگفت انگیز 9 گیگاپیکسلی با اطلاعات ارائه شده توسط تلسکوپ نقشه بردای مادون قرمز ستاره شناسی ویستا گرفته شده، ابزاری که در رصدخانه شمال شیلی مستقر است.

این تصویر که از قابلیت بزرگنمایی برخوردار است به قدری بزرگ است که اندازه آن به 9 تا 7 متر می رسد.

در این تصویر 10 برابر چیزی که پیشتر مورد مطالعه قرار گرفته بود، ستاره وجود دارد و می تواند به ستاره شناسان در درک ساختار و تکامل کهکشان ما کمک کند.

روبرتو سیاتو از دانشگاه پونتیفیکا در شیلی به عنوان نویسنده اصلی این تحقیقات طی بیانیه ای اظهار داشت: ما با مشاهده تعداد بیشمار از ستاره ها در مرکز کهکشان راه شیری می توانیم اطلاعات بسیاری درباره شکل گیری و تکامل کهکشان و همچنین کهکشانهای مارپیچی به طور کلی ارائه کنیم.

این تصویر بزرگ به بررسی مرکز کهکشان راه شیری به عنوان محل تراکم ستاره های باستانی پرداخته که در مرکز این کهکشان مارپیچی قرار دارد.

دانته مینیتی از دانشگاه پونتیفیکا شیلی نیز اظهار داشت که مشاهده این برآمدگی مرکز در راه شیری بسیار دشوار است چرا که غبار آن را تیره و تار نشان می دهد. برای این که قلب این کهکشان را مشاهده کنیم ما به نور مادون قرمز نیاز داشتیم که غبار کمترین تأثیر را روی آن می گذارد.

وی افزود: ویستا از پس این کار بزرگ برآمد و هزاران تصویر مادون قرمز با ابعاد 108200 پیکس در 81500 پیکسل گرفت و می توان گفت که این تصویر بزرگترین تصویر ستاره شناسی است که تاکنون تهیه شده است.

ستاره شناسان 173 میلیون جسم مختلف را در این تصویر که با وضوح 9 میلیارد پیکسلی شناسایی کرده و اظهار داشته اند که 84 جسم آن ستاره هستند و مابقی آن به قدری مبهم هستند که شناسایی نشده است.

نتایج این تحقیقات در مجله ستاره شناسی و فیزیک نجومی منتشر شده است.

]]>
شب نشینی ماه با خوشه پروین 2012-10-30T19:37:39+01:00 2012-10-30T19:37:39+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1317 سعید اسماعیلی فردا چهارشنبه پدیده مقارنه ماه و خوشه ستاره ای پرویی رخ خواهد داد در این پدیده این دو جرم آسمانی به نزدیکترین فاصله خود با یکدیگر می رسند. به گزارش خبرنگار مهر، در آسمان شامگاهی فردا چهارشنبه 10 آبان دو جرم آسمانی ماه و خوشه ستاره ای پروین به نزدیکترین فاصله خود با یکدیگر می رسند. پدیده مقارنه ماه و خوشه پروین در ساعت 21:30 دقیقه رخ خواهد داد و در این زمان ماه به فاصله 5 درجه ای از خوشه پروین می رسد.  خوشه پروین که در صورت فلکی گاو قرار دارد، بیش از 200 ستاره شناخته شده دارد که فردا چهارشنبه پدیده مقارنه ماه و خوشه ستاره ای پرویی رخ خواهد داد در این پدیده این دو جرم آسمانی به نزدیکترین فاصله خود با یکدیگر می رسند.

به گزارش خبرنگار مهر، در آسمان شامگاهی فردا چهارشنبه 10 آبان دو جرم آسمانی ماه و خوشه ستاره ای پروین به نزدیکترین فاصله خود با یکدیگر می رسند.

پدیده مقارنه ماه و خوشه پروین در ساعت 21:30 دقیقه رخ خواهد داد و در این زمان ماه به فاصله 5 درجه ای از خوشه پروین می رسد.
 
خوشه پروین که در صورت فلکی گاو قرار دارد، بیش از 200 ستاره شناخته شده دارد که تنها 7 ستاره آن با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است. صورت فلکی خرس بزرگ یا "دب اکبر" در برابر آن قرار دارد.
 
رصدگران می توانند این پدیده را در افق شرقی و مدتی پس از طلوع ماه مشاهده کنند. پدیده مقارنه تا نیمه شب ادامه خواهد داشت.
]]>
فاز طراحی فنی رصدخانه ملی به پایان رسید 2012-10-30T19:27:41+01:00 2012-10-30T19:27:41+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1316 سعید اسماعیلی رئیس مرکز طرح های کلان ملی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، با بیان اینکه فاز طراحی فنی رصدخانه ملی به پایان رسیده است، گفت: مراحل احداث جاده به پایان رسیده است و ساخت ساختمانهای اصلی در دستور کار قرار دارد. به گزارش خبرنگار مهر، پروژه رصدخانه ملی اولین طرح کلان ملی ایران از جمله پروژه های کلان ملی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری است که در اسفند ماه سال 87 به تصویب رسیده است. اجرای این پروژه به پژوهشگاه دانشهای بنیادی واگذار شده است. هم اکنون طراحی مفهمومی و مکان یابی آن به اتمام رئیس مرکز طرح های کلان ملی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، با بیان اینکه فاز طراحی فنی رصدخانه ملی به پایان رسیده است، گفت: مراحل احداث جاده به پایان رسیده است و ساخت ساختمانهای اصلی در دستور کار قرار دارد.

به گزارش خبرنگار مهر، پروژه رصدخانه ملی اولین طرح کلان ملی ایران از جمله پروژه های کلان ملی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری است که در اسفند ماه سال 87 به تصویب رسیده است.

اجرای این پروژه به پژوهشگاه دانشهای بنیادی واگذار شده است. هم اکنون طراحی مفهمومی و مکان یابی آن به اتمام رسیده و کلنگ ساخت این رصدخانه در ایام دهه فجر سال گذشته بر زمین زده شد.
 
دکتر غلامحسین رحیمی در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به آخرین وضعیت رصدخانه ملی، افزود: فاز اجرایی پروژه کلان ملی رصد خانه ملی کاملا اجرایی شده است.
 
رئیس مرکز طرحهای کلان ملی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، احداث راه، طراحی فنی و ساخت ساختمانهای اصلی را از جمله اقدامات اجرایی این طرح نام برد و اظهار داشت: احداث راه که یکی از ملزومات اصلی برای اجرای فازهای بعدی بود اجرایی شده است ضمن آنکه ساخت ساختمانهای اصلی نیز در دستور کار قرار دارد.
 
قله گل گشت محل احداث رصدخانه ملی

 
وی با بیان اینکه بر اساس برنامه ریزیهای انجام شده مکان احداث این رصدخانه در ارتفاع 3 هزار و 600 متری قله "گرکش" در اطراف قمصر کاشان است، ادامه داد: به منظور دسترسی بهتر به قله و اجرای عملیات ساخت رصدخانه، از کنار جاده آسفالته موجود در قمصر به سمت "کامو"، جاده دسترسی خاکی به طول 12 کیلومتر به سمت محل احداث رصدخانه کشیده شد.
 
رحیمی، با تاکید بر اینکه مرحله نورگیری رصد خانه از فازهای نهایی این طرح است، خاطر نشان کرد: برای این رصدخانه تلسکوپی که در نظر گرفته شده است یک تلسکوپ 3.5 متری است.   
 
زمان پایان پروژه رصدخانه ملی

بر اساس مصوبات معاونت علمی ریاست جمهوری پروژه کلان ملی با محوریت پژوهشگاه دانشهای بنیادی اجرایی می شود و زمان پایان این پروژه سال 1393 تعیین شده است.
 
طراحی، ساخت و راه‌اندازی رصدخانه ملی به منظورگسترش مرزهای دانش و پژوهش و کسب فناوری در علم نجوم از جمله اهداف اجرای این طرح بیان شده است.
]]>
جشنواره شهدای جهاد علمی (فراخوان) 2012-10-30T19:24:48+01:00 2012-10-30T19:24:48+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1315 سعید اسماعیلی اتحادیه علمی پژوهشی دانشجویان فیزیک ایران با همکاری وزارت علوم،تحقیقات و فناوری برگزار می نماید: جشنواره شهدای جهاد علمی فراخوان کتاب ، مقاله ، پایان نامه ، طرح های نوآورانه ، اختراع در حوزه پژوهش های علوم و فناوری های هسته ای آذرماه سال 1391

اتحادیه علمی پژوهشی دانشجویان فیزیک ایران

با همکاری

وزارت علوم،تحقیقات و فناوری

برگزار می نماید:

جشنواره شهدای جهاد علمی

فراخوان کتاب ، مقاله ، پایان نامه ، طرح های نوآورانه ، اختراع

در حوزه پژوهش های علوم و فناوری های هسته ای

آذرماه سال 1391

]]>
وقتی برخورددهنده بزرگ “هادرون” دادگاهی می‌شود 2012-10-24T22:58:15+01:00 2012-10-24T22:58:15+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1314 سعید اسماعیلی یک دادگاه در آلمان در دادگاه استیناف با دادخواست زنی را که نگران بود برخورددهنده بزرگ هادرون به ایجاد سیاه چاله کمک کرده و زمین را نابود کند، مخالفت کرد.به گزارش علم پرس به نقل از مهر، یک دادگاه عالی اجرایی در شهر مونستر آلمان با ادعای یکی از شهروندان آلمان که اظهار داشته بود برخورد دهنده بزرگ هادرون در نهایت سیاره زمین را نبود می کند، مخالفت کرده است.تلاشهای این زن برای متوقف کردن فعالیتهای برخورد دهنده هادرون در یک دادگاه سوئیس نیز مورد پذیرش قرار نگرفت.براساس حکم وزارت دادگستی راین وستفالن شم
به گزارش علم پرس به نقل از مهر، یک دادگاه عالی اجرایی در شهر مونستر آلمان با ادعای یکی از شهروندان آلمان که اظهار داشته بود برخورد دهنده بزرگ هادرون در نهایت سیاره زمین را نبود می کند، مخالفت کرده است.

تلاشهای این زن برای متوقف کردن فعالیتهای برخورد دهنده هادرون در یک دادگاه سوئیس نیز مورد پذیرش قرار نگرفت.

براساس حکم وزارت دادگستی راین وستفالن شمالی، در بررسی امنیت برخورد دهنده بزرگ هادرون و خطرات این برخورد دهنده پروتن می توان گفت که این مسئله غیر ممکن است.

برخورد دهنده بزرگ هادرون بین مرز فرانسه و سوئیس قرار دارد و در ۲۷ کیلومتری زیر زمین قرار گرفته که به عنوان یک برخورد دهنده ذرات در سرعت بالا کارمی کند. هدف از فعالیت این برخورد دهنده حل رازهایی درباره انفجار بزرگ، ماهیت جرم و سایر پرسشهای بنیادین فیزیک است.

اخیرا این برخورد دهنده در اخبار برای کشف احتمالی بوزون هیگز که توضیحی برای جرم دار شدن ماده است به کرات مورد اشاره قرار گرفته است.

پیش از سال ۲۰۱۰ که صحبت از این برخورد دهنده هنوز چندان برسر زبانها نبود، برخی از مخالفان نسبت به این امر که فعالیت این دستگاه می تواند تبعات فاجعه باری داشته باشد، ابراز نگرانی کردند.

یکی از باورهای عمومی این است که این برخورد دهنده سیاه چاله های کوچکی تولید می کند که سرانجام زمین را در خود می بلعد. این باور توسط کارشناسان به عنوان امری محال توصیف شد. حتی اگر هم این برخورد دهنده بتواند سیاه چاله های میکروسکوپی تولید کند، این سیاه چاله ها ظرف یک تریلیونم و یا یک میلیونم ثانیه تبخیر می شوند.

یکی دیگر از این نظریات این است که برخورد دهنده بزرگ هادرون strangelet تولید می کند، یک ذره فرضی که می تواند هرچه را که لمس کند به تعداد بیشتری strangelet تبدیل کند.

چنین نظریاتی در پرتو فعالیت بدون هیچ حادثه ای در هادرون از بین رفته اند.
]]>
در جستجویِ نوترینوهای استریل 2012-10-24T22:56:37+01:00 2012-10-24T22:56:37+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1313 سعید اسماعیلی برای دهه‌ها، تنها یک‌سوم از نوترینوهای گسیل‌شده از خورشید، که حاصل ِ برهمکنش‌های ضعیف درون خورشید هستند، توسط آشکارسازهای روی زمین آشکار‌ می‌شدند.  این پدیده را می‌شود با استفاده از مفهوم «طعمِ نوترینو»  توصیف کرد. طعم‌های مختلفِ نوترینو در واقع مخلوطی از حالت‌ها با جرم‌های متفاوت می‌باشد که اختلافِ جرمِ میانِ این حالت‌ها بسیار اندک است. نوترینوی الکترونی در طولِ سفرش از خورشید تا زمین، به نوترینوهای میون و تاو  تبدیل می‌شود. از آن جایی که آشکارسازهای نخستین نمی‌توانستند این نوتری برای دهه‌ها، تنها یک‌سوم از نوترینوهای گسیل‌شده از خورشید، که حاصل ِ برهمکنش‌های ضعیف درون خورشید هستند، توسط آشکارسازهای روی زمین آشکار‌ می‌شدند.  این پدیده را می‌شود با استفاده از مفهوم «طعمِ نوترینو»  توصیف کرد. طعم‌های مختلفِ نوترینو در واقع مخلوطی از حالت‌ها با جرم‌های متفاوت می‌باشد که اختلافِ جرمِ میانِ این حالت‌ها بسیار اندک است. نوترینوی الکترونی در طولِ سفرش از خورشید تا زمین، به نوترینوهای میون و تاو  تبدیل می‌شود. از آن جایی که آشکارسازهای نخستین نمی‌توانستند این نوترینوها را آشکارسازی کنند، در نتیجه تعدادِ کلِ نوترینوهای آشکارسازی شده کم‌تر از مقدارِ موردِ انتظارِ دانش‌مندان بود. فیزیک‌دانان گمان می‌کنند که نوسانِ طعمِ نوترینو هم‌چنین عاملِ اختلافِ کوچکی است که در شمارشِ نوترینوهای راکتورهای زمین به چشم می‌خورد. برای این‌که بتوان این تغییرات را در فواصلِ حدوداً چند متری توضیح داد، نیاز است که طعم‌های جدیدی برای نوترینو درنظر گرفته شود که جرمِ آن‌ها چند صد برابرِ حالت‌های پیشین است. این نوترینوها هم‌چنین نباید در برهمکنش‌های قابل آشکارسازی شرکت کنند.


برای یافتنِ این نوع نوترینو‌ها که به آن نوترینوهای استریل نیز گفته می‌شود، Adriana Bungau از دانشگاهِ Huddersfield از بریتانیا و هم‌کارانش در طولِ چند سال به بررسیِ واپاشیِ هسته‌ی لیتیوم پرداخته‌اند. این بررسی در مجله‌ی Physical Review Letter  به چاپ رسیده است. ایزوتوپِ ناپایدارِ لیتیوم-8 به طورِ پیوسته از برخوردِ پروتون‌های پرانرژی به درونِ یک استوانه که محتویِ برلیوم-9 و به اندازه‌ی توپِ فوتبال است، تولید می‌شوند. این استوانه توسطِ لوله‌ای از جنسِ لیتیوم-7 و به اندازه‌ی یک فریزر، احاطه شده است. در طولِ پنج سال، هسته‌های در حالِ واپاشی در حدودِ 1023 پادنوترینو تولید می‌کنند. در حدودِ یک میلیون از این پادنوترینوها با انجامِ برهم‌کنش در یک آشکار سازِ 1000 تنی، که حدوداً درفاصله‌ی 10 متری قرار دارد نشانه‌هایی از خود به‌جا می‌گذارند.

اعضایِ این تیمِ پژوهشی تخمین می‌زنند که با استفاده از این چشمه‌ی عظیمِ نوترینوهای قابلِ آشکارسازی و نیز با استفاده از اطلاعاتی که به کمکِ اندازه‌گیری ناهنجاری‌ها (anomalie)، در موردِ پارامترهای مربوط به نوترینوی استریل می‌دانیم، امکانِ مشاهده‌ی کاهشی بسیار اندک در شمارِ نوترینوهای آشکارسازی‌شده وجود دارد. میزانِ این کاهش به طور متناوب، با انرژیِ نوترینو تغییر می‌کند که این رفتار، ویژگی مشخصه‌ی نوترینوی استریل است. منظور از تغییرات، اختلافِ کمی‌ست که در شمارِ نوترینوها وجود دارد. این نوترینوها از نظرِ انرژی با هم متفاوت هستند که این انرژی جزو مشخصه‌ی نوترینوهای استریل است. این تصویر می‌بایست بینِ مدلِ تک نوترینوی استریل و مدلِ دو ‌نوترینوی استریل، تفاوت قائل شود. مدلِ دوم (دو نوترینو) سازگاریِ بهتری با داده‌های آزمایش‌گاهی دارد.

]]>
چرا حجاج دور خانه خدا خلاف جهت عقربه‌های ساعت طواف می کنند؟ 2012-10-14T20:36:27+01:00 2012-10-14T20:36:27+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1312 سعید اسماعیلی   حسین اردکانی، دکترای علم فیزیک و از شاگردان پروفسور حسابی در گفت وگو با خبرنگار جامعه فارس گفت: هر آنچه در شارع مقدس وجود دارد دارای مبنای علمی است به طوری که در اعمال حج آمده است که جهت حرکت برای طواف به سمت چپ و خلاف جهت عقربه های ساعت باشد یا اینکه اکثر مراجع تفلید می گویند که بهتر است در ناحیه در خانه خدا تا مقام ابراهیم طواف انجام شود. وی افزود: تمام اینها از نظر علم فیزیک قابل اثبات است. در نیمکره شمالی که خانه خدا واق  

حسین اردکانی، دکترای علم فیزیک و از شاگردان پروفسور حسابی در گفت وگو با خبرنگار جامعه فارس گفت: هر آنچه در شارع مقدس وجود دارد دارای مبنای علمی است به طوری که در اعمال حج آمده است که جهت حرکت برای طواف به سمت چپ و خلاف جهت عقربه های ساعت باشد یا اینکه اکثر مراجع تفلید می گویند که بهتر است در ناحیه در خانه خدا تا مقام ابراهیم طواف انجام شود.

وی افزود: تمام اینها از نظر علم فیزیک قابل اثبات است. در نیمکره شمالی که خانه خدا واقع شده است وقتی هر ذره یا جسمی خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخد 5 نیرو به آن وارد می شود که جمع این نیروها و انرژی ها به سمت داخل است. در بحث طواف هم همین است، ذرات در اینجا انسان ها هستند و مجموع این نیروها نیز به سمت مرکز که همان خانه خداست هدایت می شود.

این فیزیکدان ادامه داد: اگر در طواف، چرخش به سمت راست انجام می شد در علم فیزیک آمده است که گریز از مرکز رخ می داد و طبق قانون فیزیک ذرات که در اینجا انسان ها هستند به سمت بیرون پرتاب می شدند و نیروی آنها به سمت مرکز که همان خانه خداست هدایت نمی شد.

اردکانی گفت: حالا اگر خانه خدا در نیمکره جنوبی واقع می شد حتماً در دین ما تأکید بر این می شد که باید در جهت عقربه های ساعت یعنی به سمت راست، طواف خانه خدا انجام شود.

وی درباره تأکید بر طواف بین در خانه خدا و مقام ابراهیم نیز اظهار داشت: هر جسم متحرکی که حرکت دورانی دارد اگر شعاع کم شود، سرعت آن به طور ناخودآگاه زیادتر می شود و تمایل و تمرکز آن به سمت داخل و مرکز بیشتر می شود به همین دلیل اکثر مراجع می گویند که در این فاصله طواف خانه خدا انجام شود چون با این تمرکز، صعود و عروج رخ می دهد.

این دکترای علم فیزیک معتقد است که همه چیز در دنیا بر اساس علم فیزیک قابل بررسی است اما علم انسان در این حد نیست که تمام آنها را دریافت کند.

]]>
درخشانترین ستاره دنباله دار تاریخ در راه زمین 2012-10-13T19:45:29+01:00 2012-10-13T19:45:29+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1311 سعید اسماعیلی یک ستاره دنباله دار تازه کشف شده درحالی که به بیرون از ابر اورت زبانه می کشد به نظر می رسد مسیری را در پیش گرفته تا یکی از چشم نوازترین رویدادهای آسمانی در تاریخ ما رقم بخورد و به زمین نزدیک شود. به گزارش خبرگزاری مهر، گذر ستاره دنباره دار که C/2012 S1 یا (ISON ) نام گرفته از آن جهت ویژه است که ستاره شناسان پیش بینی می کنند که این ستاره دنباله دار در نزدیکترین نقطه خود با خورشید از 1.8 میلیون کیلومتری خورشید عبور می کند. این نزدیکی به خورشید موجب می شود که مقدار قابل توجهی از یخ
به گزارش خبرگزاری مهر، گذر ستاره دنباره دار که C/2012 S1 یا (ISON ) نام گرفته از آن جهت ویژه است که ستاره شناسان پیش بینی می کنند که این ستاره دنباله دار در نزدیکترین نقطه خود با خورشید از 1.8 میلیون کیلومتری خورشید عبور می کند. این نزدیکی به خورشید موجب می شود که مقدار قابل توجهی از یخ این ستاره دنباله دار آب شود، گاز و غبار آزاد شده و به دنباله چشم نواز این ستاره بیافزاید.

پس از حلقه زدن به دور خورشید و شکل گیری دنباله، این ستاره دنباره دار از فاصله نسبتا نزدیکی به زمین عبور می کند، البته این فاصله آنقدرها هم نزدیک نیست که نگرانی ایجاد کند اما فاصله آن به قدری نزدیک است که می تواند یک منظره تماشایی رقم بزند.

رصدگران آسمان در نیم کره شمالی بهترین چشم انداز را برای مشاهده این ستاره دنباره دار دارند. رشد انفجاری این ستاره های دنباله دار درهفته های نزدیک به کریسمس 2013 صورت می گیرد و این ستاره دنباله دار به روشنی قرص کامل ماه می شود.

البته ستاره های دنباله دار همواره عادت دارند که برخلاف انتظارات عمل کنند، در نتیجه ممکن است این ستاره هنگام رسیدن به نزدیک ترین نقطه خود به خورشید کاملا از بین برود و یا اینکه دنباله آن چندان رشد نکند.

اما این احتمالات اشتیاق ستاره شناسان را برای مشاهده آن از بین نخواهد برد، در حال حاضر نیز عده ای از فعالان این عرصه این رویداد را یک بار در تاریخ یک تمدن نامگذاری کرده اند.

جان ای. بورتل کارشناس ستاره های دنباله دارد ستاره دنباله دار ISON را با ستاره دنباله دار بزرگ سال 1680 مقایسه کرده است که براساس توصیفات معاصر موجبات هراس شدید مردم نیویورک را فراهم کرده بود.

دانشمندان اعتقاد دارند که با توجه به مدار این دنباله‌دار، منشاء احتمالی‌اش باید ابر اورت باشد.

بر اساس نظریه یان اورت ستاره‌شناس هلندی، ابر اورت نام مکانی است که خیلی از ستاره‌ های دنباله‌دار از آن سرچشمه می‌گیرند.

یان اورت در سال 1950 اعلام کرد به این علت که ستاره‌های دنباله‌دار از تمام جهات می‌آیند، پس باید از مکانی که دور منظومه شمسی را فراگرفته است سرچشمه گرفته باشند. نظریه اورت مورد قبول عده زیادی از ستاره‌شناسان قرار گرفت و پس از آن، این مکان ابر اورت نام گذاری شد.

دانشمندان ابر اورت را دربردارنده حدود ده تریلیون جرم فضایی برآورد می‌  کنند. ]]>
برندگان نوبل فیزیک معرفی شدند 2012-10-13T19:42:48+01:00 2012-10-13T19:42:48+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1310 سعید اسماعیلی آکادمی سلطنتی علوم سوئد امروز سه شنبه 18 مهرماه جایزه نوبل فیزیک را به سرج و هاروش از فرانسه و دیوید واینلند از آمریکا اهدا کرد. به گزارش خبرگزاری مهر، آکادمی سلطنتی علوم سوئد امسال جایزه نوبل فیزیک را به سرج هاروش از فرانسه و دیوید واینلند از آمریکا برای تحقیق درباره نورشناسی کوانتوم، کنترل دقیق فوتونها و واحدهای بنیادین نور اهدا کرد. جایزه نوبل فیزیک در سال گذشته به سال پرلموتر، برایان اشمیت، آدام ریس اهدا شد علت اهدای این جایزه به خاطر استفاده از ابرنواخترها به عنوان شمعهای
به گزارش خبرگزاری مهر، آکادمی سلطنتی علوم سوئد امسال جایزه نوبل فیزیک را به سرج هاروش از فرانسه و دیوید واینلند از آمریکا برای تحقیق درباره نورشناسی کوانتوم، کنترل دقیق فوتونها و واحدهای بنیادین نور اهدا کرد.

جایزه نوبل فیزیک در سال گذشته به سال پرلموتر، برایان اشمیت، آدام ریس اهدا شد علت اهدای این جایزه به خاطر استفاده از ابرنواخترها به عنوان شمعهای استناندارد برای تعیین میزان فاصله بود این امر موجب شد آنها بتوانند نشان دهد که بزرگ شدن جهان شتا‌دار است.

در 27 نوامبر 1895، آلفرد نوبل آخرین وصیت نامه خود را امضا کرد و طی آن بزرگترین سهم از داراییهای خود را به یک مجموعه جوایز که از آن با عنوان جوایز نوبل یاد می شود اختصاص داد. همانطور که در وصیتنامه نوبل آمده است، یک بخش از این دارایی ها مربوط به فردی است که مهمترین کشف یا اختراع را در حوزه فیزیک داشته است.

از سال 1901 تاکنون، 105 جایزه در رشته فیزیک اهدا شده است، اما این جایزه در سالهای 1916، 1931، 1934، 1940، 1941 و 1942 اهدا نشد.

براساس قوانین و اساسنامه نوبل اگر هیچ کدام از فعالیتهای انجام شده از اهمیت مشخص شده برخوردار نباشد مبلغ جایزه برای سال بعد حفظ می شود و حتی اگر سال بعد هم این جایزه اهدا نشد این مبلغ به بودجه بنیاد نوبل افزوده می شود. در طول جنگهای جهانی اول و دوم تعداد جوایز نوبل محدود تر بوده اند.

تاکنون 47 جایزه نوبل فیزیک به یک نفر اهدا شده است، 29 جایزه میان دونفر و 29 جایزه میان سه نفر تقسیم شده است.

براساس اعلام اساسنامه بنیاد نوبل، علت این امر این است که یک جایزه ممکن به افرادی اهدا شود که به طور مشترک روی یک کار همکاری داشته اند. در هیچ موردی جایزه به بیش از سه نفر اختصاص نیافته است، اما پیش از این لارس برگستروم دبیر کمیته نوبل فیزیک اظهار داشته است که مانعی وجود ندارد که نتوان این جایزه را به یک سازمان اهدا کرد. جایزه نوبل صلح اغلب به سازمانها ارائه می شود، اما تاکنون تلاش کرده ایم که برای اهدای جوایز علمی نوبل افراد شایسته تقدیر را پیدا کنیم. ]]>
قانونِ پلانک در مقیاسِ نانو نقض می‌شود 2012-10-04T08:04:34+01:00 2012-10-04T08:04:34+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1308 سعید اسماعیلی در آزمایشی تازه نشان داده شده که فیبری از جنسِ سیلیکا (دی‌اکسیدِ سیلیکون) و به عرضِ 500 نانومتر، از قانونِ تابشِ پلانک پیروی نمی‌کند. بنا به گفته‌ی فیزیک‌دانِ اتریشی که این کارِ پژوهشی را انجام داده است، این فیبر مطابق با نظریه‌ای کلی‌تر سرد و گرم می‌شود که در این نظریه، تابشِ گرمایی اساساً پدیده‌ای توده‌ای در نظر گرفته می‌شود. این پژوهش‌گر بر این باور است که این کارِ پژوهشی ممکن است به تولیدِ لامپ‌های رشته‌ایِ پربازده بیانجامد و هم‌چنین فهمِ ما را از آب‌وهوای متغیرِ زمین، بهبود ب در آزمایشی تازه نشان داده شده که فیبری از جنسِ سیلیکا (دی‌اکسیدِ سیلیکون) و به عرضِ 500 نانومتر، از قانونِ تابشِ پلانک پیروی نمی‌کند. بنا به گفته‌ی فیزیک‌دانِ اتریشی که این کارِ پژوهشی را انجام داده است، این فیبر مطابق با نظریه‌ای کلی‌تر سرد و گرم می‌شود که در این نظریه، تابشِ گرمایی اساساً پدیده‌ای توده‌ای در نظر گرفته می‌شود. این پژوهش‌گر بر این باور است که این کارِ پژوهشی ممکن است به تولیدِ لامپ‌های رشته‌ایِ پربازده بیانجامد و هم‌چنین فهمِ ما را از آب‌وهوای متغیرِ زمین، بهبود ببخشد.

قانونِ پلانک یکی از سنگ‌های زیربنا در ترمودینامیک است که تابشِ الکترومغناطیسیِ گسیل‌یافته از یک «جسمِ سیاه» را بررسی کرده و توضیح می‌دهد که چگالیِ انرژیِ مربوط به طولِ موج‌های مختلف، چگونه بر اساسِ دمای جسم تغییر می‌کند. این قانون به دستِ فیزیک‌دان آلمانی، ماکس پلانک در ابتدای قرنِ بیستمِ میلادی و با به‌کار بستنِ مفهومِ کوانتیده‌‌بودنِ انرژی، فرمول‌بندی شد. این مفهوم می‌رفت تا به عنوانِ اساسِ نظریه‌ی مکانیکِ کوانتومی ارایه شود. اگرچه جسمِ سیاه مفهومی ایده‌آل است که در آن فرآیندِ درآشامی (جذب) و گسیل به طورِ کامل (بدون هدر دادنِ انرژی) انجام می‌گیرد، اما هرگاه ویژگی‌هایی مانند رنگ و ناهم‌واری‌های سطح را در موردِ اشیای حقیقی (غیرِ ایده‌آل) درنظر بگیریم، این نظریه هم‌چنان پیش‌بینی‌های بسیار دقیقی درباره‌ی بیناب‌های گسیل‌یافته از این اجسام به‌دست می‌دهد.

الکترودینامیک افت‌وخیزی در عمل


با این وجود، دهه‌هاست که فیزیک‌دانان پی‌برده‌اند برای اجسامی با ابعادِ کم‌تر از طولِ موجِ تابشِ گرمایی، این قانون دیگر کارساز نیست. پلانک چنین می‌پنداشت که همه‌ی تابشی که بر یک جسمِ سیاه فرود می‌آید، توسطِ سطحِ آن جسم درآشامیده می‌شود. این فرض به این معناست که این سطح، یک گسیلنده‌ی تام و تمام نیز هست. اما اگر جسم به اندازه‌ی کافی کلفت نباشد، تابشِ فرودی به‌جای‌آن‌که توسطِ جسم درآشامیده شود، از طرفِ دیگرِ جسم نشت کرده و به سهمِ خود، میزانِ گسیل را کاهش می‌دهد. ]]>
وزن کردن فوتون‌ها با سیاهچاله‌‌ 2012-10-04T08:04:05+01:00 2012-10-04T08:04:05+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1307 سعید اسماعیلی سیاهچاله‌ها معمولا فرمانبردار نیستند اما ذره‌ای با وزن بسیار سبک می‌تواند از لحاظ نظری با منفجرکردن «بمب سیاهچاله‌ای»، سیاهچاله‌های چرخان را متوقف کند. محاسبات جدیدی که در فیزیکال ریویو لترز منتشر شده، نشان می‌دهد که اگر فوتون‌ها یا ذرات شبیه فوتون جرم داشته باشند، می توان آن ها را بمب سیاهچاله ای در نظر گرفت. یک فوتون جرمدار از لحاظ نظری غیرممکن نیست بلکه جرمدار شدن فوتون نشانه ای از پاشندگی نور و وجود تک قطبی های مغناطیسی است. با این حال، وجود قطعی سیاهچاله های چرخان (بمباران نش سیاهچاله‌ها معمولا فرمانبردار نیستند اما ذره‌ای با وزن بسیار سبک می‌تواند از لحاظ نظری با منفجرکردن «بمب سیاهچاله‌ای»، سیاهچاله‌های چرخان را متوقف کند. محاسبات جدیدی که در فیزیکال ریویو لترز منتشر شده، نشان می‌دهد که اگر فوتون‌ها یا ذرات شبیه فوتون جرم داشته باشند، می توان آن ها را بمب سیاهچاله ای در نظر گرفت. یک فوتون جرمدار از لحاظ نظری غیرممکن نیست بلکه جرمدار شدن فوتون نشانه ای از پاشندگی نور و وجود تک قطبی های مغناطیسی است. با این حال، وجود قطعی سیاهچاله های چرخان (بمباران نشده) این امکان را محدود می کند و به نویسندگان امکان داد تا سخت ترین حد را بر جرم فوتون قرار دهند.

 

بمب های سیاهچاله ای و قید آن بر جرم فوتون

]]>
شمارش فوتون ها با گیرنده نوری قورباغه 2012-10-04T08:02:47+01:00 2012-10-04T08:02:47+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1306 سعید اسماعیلی یک سلول گیرنده نوری استوانه ای، ساخته شده از چشم قورباغه، تبدیل به آشکارگری بسیار حساس شده که می تواند فوتون ها را بشمارد و همدوسی پالس های بی نهایت ضعیف نور را تعیین کند. این گیرنده که توسط پژوهشگرانی در سنگاپور ساخته شده، می تواند باعث ساخت آشکارسازهای ترکیبی نور شود. این دست آشکارسازها در سلول های زنده وجود دارد. چشمان انسان و دیگر ارگانیسم های زنده آشکارسازهایی بسیار حساس و همه کاره برای نور هستند و اغلب بهتر از ابزارهای دست ساز بشر کار می کنند. سلول گیرنده نوری استوان

این گیرنده که توسط پژوهشگرانی در سنگاپور ساخته شده، می تواند باعث ساخت آشکارسازهای ترکیبی نور شود. این دست آشکارسازها در سلول های زنده وجود دارد. چشمان انسان و دیگر ارگانیسم های زنده آشکارسازهایی بسیار حساس و همه کاره برای نور هستند و اغلب بهتر از ابزارهای دست ساز بشر کار می کنند.

سلول گیرنده نوری استوانه ای در رتینای انسان به یک فوتون پاسخ می دهد. این کا تنها از حساس ترین آشکارسازهای دست ساز بشر بر می آید. به علاوه، این که چگونه با مطالعه چشم آشکار سازهای بهتری بسازیم، باعث می گردد درک بهتری از عملکرد آن کسب کنیم و قطعات «زیست کوانتومی» را بیشتر و بهتر توسعه دهسم. در قطعات زیست کوانتومی، مولفه های زیست شناسی و اجزای دستساز را ترکیب کرده تا جنبه های اپتیک کوانتومی مانند نور فشرده را مطالعه نماییم.

در این تحقیق اخیر، لئونید کریویتسکی و همکارانش از آژانس علم، فناوری و پژوهش سنگاپور بر سلول های استوانه ای چشم قورباغه آفریقایی تمرکز کرده اند. این گونه توسط زیست شناسان بسیاری مطالعه شده است. ]]>
ممکن است سیارات خیلی بیشتری از آنچه قبلا تصور می شد در جهان باشند که قابل سکونت هستند. 2012-09-14T18:54:00+01:00 2012-09-14T18:54:00+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1305 سعید اسماعیلی مدل های تازه کامپیوتری حاکیست که ممکن است سیارات خیلی بیشتری از آنچه قبلا تصور می شد در جهان باشند که قابل سکونت هستند.دانشمندان مدل هایی برای کمک به شناسایی این سیارات در سایر منظومه های دوردستی که امکان پیدایش حیات در آنها هست ایجاد کرده اند.تخمین ها در مورد شمار سیارات قابل سکونت بر احتمال وجود آب بر سطح آنها استوار است.اما مدل تازه به دانشمندان امکان می دهد سیاراتی را شناسایی کنند که آب مایع در لایه های زیرین آنها وجود دارد.نتیجه این تحقیقات در جشنواره علمی بریتانیا در شهر آبردین ارائه
دانشمندان مدل هایی برای کمک به شناسایی این سیارات در سایر منظومه های دوردستی که امکان پیدایش حیات در آنها هست ایجاد کرده اند.

تخمین ها در مورد شمار سیارات قابل سکونت بر احتمال وجود آب بر سطح آنها استوار است.

اما مدل تازه به دانشمندان امکان می دهد سیاراتی را شناسایی کنند که آب مایع در لایه های زیرین آنها وجود دارد.

نتیجه این تحقیقات در جشنواره علمی بریتانیا در شهر آبردین ارائه شد.

دانشمندان فرض می کنند آب برای پیدایش حیات در هر کجا ضروری است.

در سیاراتی که بیش از حد به ستاره مرکزی نزدیک باشند، آب سطحی تبخیر و وارد اتمسفر می شود.

آب سطحی اگر در نقاط سردتر سیاره دور از تابش نور خورشید قرار داشته باشد به صورت یخ ذخیره می شود.

تصور غالب این بود که برای آنکه آب به صورت مایع – حالتی که حیات می تواند در تشکیل شود یا استمرار یابد – وجود داشته باشد، سیاره باید در فاصله مناسب از ستاره مرکزی قرار داشته باشد.

شان مک ماهون دانشجوی درجه دکترا از دانشگاه آبردین که این مطالعه را انجام می دهد توضیح داد: "به طور سنتی گفته شده که اگر سیاره ای در محدوده موسوم به گلدیلاکس – نه داغ نه سرد – قرار داشته باشد در آن صورت می تواند در سطح آب مایع داشته باشد و قابل سکونت باشد."

اما محققان به تدریج به این نتیجه رسیده اند که نظریه "گلدیلاکس" خیلی ساده است.

سیارات می توانند از دو منبع حرارت بگیرند – حرارت ناشی از تابش مستقیم نور ستاره و حرارتی که از اعماق داخل سیاره می آید.

با عبور از پوسته زمین، دما بالاتر و بالاتر می رود. حتی وقتی سطح یخ زده است آب می تواند در عمق وجود داشته باشد. در واقع مقادیر عظیمی آب که اشکال اولیه حیات در آن وجود دارد.

پروفسور جان پارنل از دانشگاه آبردین که هدایت این مطالعه را به عهده دارد می گوید: "زیر سطح زمین زیستگاه قابل توجهی برای میکرو ارگانیسم ها وجود دارد که تا عمق چندین کیلومتری ادامه پیدا می کند."

به این ترتیب تیم آبردین درحال ایجاد مدلی برای پیش بینی این مساله است که کدام سیارات دورافتاده ممکن است حاوی ذخایر زیرزمینی آب مایع با احتمال وجود حیات باشد.

آقای مک ماهون گفت: "اگر امکان وجود زیستگاه های عمیق را به حساب آورید، در آن صورت آشتی دادن آن با ایده یک ناحیه قابل سکونت محدود که فقط با شرایط سطح تعریف می شود مشکل خواهد بود."

همانطور که از ستاره دورتر می شویم، میزان حرارتی که سیاره از خورشیدش دریافت می کند کم می شود و آب سطح یخ می بندد – اما هر آبی که در عمق به صورت مایع وجود داشته باشد همانطور می ماند البته به شرطی که حرارت داخلی به اندازه کافی بالا باشد و این آب می تواند به پیدایش یا استمرار حیات کمک کند.

حتی سیاره ای که آنقدر از ستاره مرکزی دور است که تقریبا هیچ حرارتی از آن نمی گیرد می تواند حاوی آب مایع در زیر سطح باشد.

آقای مک ماهون می گوید: "به این ترتیب شمار این سیارات چندین برابر بیشتر خواهد بود."

]]>
قطعیت اصل عدم قطعیت 2012-09-14T18:45:42+01:00 2012-09-14T18:45:42+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1304 سعید اسماعیلی زمانی‌که دانش‌جویان برای اولین بار مکانیک کوانتومی می‌خوانند، درباره‌ی اصل عدم قطعیت هایزنبرگ چیزهایی می‌آموزند؛ بیش‌تر هم به‌شکلی معرفی می‌شود که گویی راجع به عدم‌قطعیتی ذاتی‌ست که هر دست‌گاه کوانتومی باید داشته‌باشد. درحالی‌که هایزنبرگ این اصل را به‌عنوان «اثر مشاهده‌گر» تدوین کرده‌است: رابطه‌ای میان دقت اندازه‌گیری و اخلال حاصل از آن؛ مانند وقتی که یک فوتون مکان یک الکترون را اندازه‌گیری می کند. گرچه شکل پیشین به دقت اثبات شده‌است، دیگری کم‌تر رایج است ـو همان‌طور که اخیرا نشان داده شده‌است‌- قطعیت هایزنبرگ چیزهایی می‌آموزند؛ بیش‌تر هم به‌شکلی معرفی می‌شود که گویی راجع به
عدم‌قطعیتی ذاتی‌ست که هر دست‌گاه کوانتومی باید داشته‌باشد. درحالی‌که هایزنبرگ
این اصل را به‌عنوان «اثر مشاهده‌گر» تدوین کرده‌است: رابطه‌ای میان دقت
اندازه‌گیری و اخلال حاصل از آن؛ مانند وقتی که یک فوتون مکان یک الکترون را
اندازه‌گیری می کند. گرچه شکل پیشین به دقت اثبات شده‌است، دیگری کم‌تر رایج است ـو
همان‌طور که اخیرا نشان داده شده‌است‌- از نظر ریاضی اشتباه می‌باشد. لی رُزما و
هم‌کاران از دانش‌گاه تورنتو، کانادا، در مقاله‌ای در Physical Review Letters، به
صورت آزمایش‌گاهی نشان‌ داده‌اند که درواقع یک اندازه‌گیری می‌تواند رابطه‌ی اصلی
دقت-اخلال هایزنبرگ را زیرپا بگذارد.


اگر یک مشاهده‌گر، روی مورد مشاهده‌شده تاثیر بگذارد، چه‌کسی می‌تواند اخلال
حاصل از چنین اندازه‌گیری را اندازه‌ بگیرد؟ رزما یک فرآیند به نام اندازه‌گیری
کوانتومی «ضعیف» را استفاده می‌کند: اگر کسی بتواند یک دست‌گاه کوانتومی را
به‌وسیله‌ی حذف برهم‌کنش‌های ضعیف بررسی کند، می‌توان بدون اخلال یا با اندازه‌ی
اندکی، داده‌هایی درمورد حالت اولیه  به‌دست آورد. نویسنده، این ره‌یافت را برای
توصیف دقت و اخلال، در اندازه‌گیری قطبش‌ فوتون‌های در‌هم‌تافته به‌کاربرده‌است. با
مقایسه‌ی حالت ابتدایی و انتهایی، دریافته‌اند که اخلال ایجاد شده‌ی این
اندازه‌گیری کم‌تر از چیزی‌ست که رابطه‌ی دقت-اخلال هایزنبرگ پیش‌بینی
می‌کند.
گرچه اندازه‌گیری‌های رزما اصل هایزنبرگ را به‌عنوان عدم‌قطعیت کوانتومی
اساسی  دست‌نخورده می‌گذارد، مشکلات کاربردش در دقت اندازه‌گیری‌ها را آشکار
می‌کند. این مشاهده‌ها نه‌تنها درجه‌ی دقتی که می‌توان با روش اندازه‌گیری‌های ضعیف
بدان رسید را نشان می‌دهند، بل‌که به بررسی بنیان‌های مکانیک کوانتومی نیز کمک
می‌کنند.

]]>
خورشید در زمان اوج فعالیتش هم تقریبا کروی باقی می‌ماند. 2012-08-25T18:05:56+01:00 2012-08-25T18:05:56+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1303 سعید اسماعیلی درک ساختار نزدیک‌ترین ستاره به زمین می‌تواند ما را در ‌پیش‌بینی فعالیت‌های خورشید یاری کند.چرخه‌ی یازده‌ساله‌ی خورشیدی بین فعالیت شدید مغناطیسی،که شامل لکه‌های خورشیدی،تاج و شراره‌های خورشیدی می شود، ‌تا سکون نسبی آن، وقتی که چهره‌ی خورشید از لکه عاری می‌شود، نوسان می‌کند.تحقیقات جدید نشان می‌دهند که برخلاف همه‌ی این تلاطم‌ها، خورشید به طرز قابل توجهی شکل کروی خود را حفظ می‌کند. این یافته‌ی جدید دانشمندان را سر در گم کرده‌ است!نزدیک‌ترین ستاره به زمین از گرد‌تر‌ین اجرامی است که تا به حال بشر اند درک ساختار نزدیک‌ترین ستاره به زمین می‌تواند ما را در ‌پیش‌بینی فعالیت‌های خورشید یاری کند.

چرخه‌ی یازده‌ساله‌ی خورشیدی بین فعالیت شدید مغناطیسی،که شامل لکه‌های خورشیدی،تاج و شراره‌های خورشیدی می شود، ‌تا سکون نسبی آن، وقتی که چهره‌ی خورشید از لکه عاری می‌شود، نوسان می‌کند.تحقیقات جدید نشان می‌دهند که برخلاف همه‌ی این تلاطم‌ها، خورشید به طرز قابل توجهی شکل کروی خود را حفظ می‌کند. این یافته‌ی جدید دانشمندان را سر در گم کرده‌ است!

نزدیک‌ترین ستاره به زمین از گرد‌تر‌ین اجرامی است که تا به حال بشر اندازه‌گیری کرده است. اگر شما خورشید را تا اندازه‌ی یک توپ ساحلی کوچک کنید، اختلاف قطر شمال-جنوب آن با قطر شرق- غربش کمتر از ضخامت یک تار موی انسان خواهد بود. این گفته‌ی جفری کوهن، فیزیک‌دان و پژوهشگر خورشید از دانشگاه هاوایی در مانوا است.خورشید نه تنها بسیار گرد است، بلکه بیش از اندازه گرد است. خورشید پایا‌تر و کروی‌تر از آن است که تئوری‌ها پیش‌بینی می‌کنند.

دانشمندان مدت‌هاست که برای ارزیابی شکل خورشید، تلاش می‌کنند. یکی از دلایل اهمیت این مساله این است که با درک ساختار خورشید می‌توانند زمانی را که شراره‌ی خورشیدی به سمت زمین پرتاب می‌شود و در کار ماهواره‌ها و شبکه‌های برق اختلال ایجاد می‌کند حدس بزنند. کوهن می‌گوید که اندازه‌گیری این گوی آسان نیست و هیچ دو مشاهده‌ای دقیقا جواب یکسانی نداده‌اند. پژوهشگران فرض را بر این گذاشته بودند که این اختلاف در جواب‌ها به دلیل تغییر شکل خورشید در طول چرخه‌ی خورشیدی است.

کوهن و همکارانش برای اندازه‌گیری دقیق شکل خورشید، تصاویر گرفته‌شده توسط دوربین اچ.ام.آی را که توسط فضاپیمای رصدخانه ای سیار خورشیدی ناسا حمل میشود تجزیه و تحلیل کرده اند. آنها یافته‌هایشان را در روز ۱۶ آگوست بر روی سایت ساینس منتشر کردند. اچ.ام.آی روزانه ۱۵۰۰۰ عکس از خورشید می‌گیرد و شار میدان مغناطیسی و امواج لرزه‌ای سطحی ایجاد شده توسط پلاسمای دائمی خورشید را محاسبه می‌کند.

در دو سال گذشته، فعالیت خورشید از یک دوره سکون نسبی طولانی به حد بالایی رسیده است و به کوهن و همکارانش فرصت نظاره‌ی چرخه‌ی خورشیدی را داده‌ است.‌ ‌بیشتر ابزارهای قدیمی رصدی خورشید، روی زمین بودند و محکوم به اختلالاتی که جو زمین به وجود می‌آورد، مثل کاهش وضوح مشاهدات و تصاویر.کوهن می‌گوید که پژوهشگران باید تغییرات جوی مرتبط با چرخه‌ی خورشیدی را محاسبه می‌کردند، تغییراتی که تنها مرتبط با چرخه بوده نه با خود ستاره.

با اینکه تصاویر گرفته شده توسط اچ.ام.آی واضحتر و دقیقتر از مشاهدات زمینی هستند، محققان نیاز دارند که کوچکترین حرکات فضاپیما و انحرافات لنزهای دوربین را نظر بگیرند. برای پیگیری حرکات خورشید از طریق کاوشگر، ماهواره را چرخانده و چندین عکس را با هم ترکیب می‌کنند تا اعوجاجهای لنز از بین برود. برای چرخاندن ماهواره در جهت مسیرش به یک روز کامل نیاز است و هر شش ماه یک بار این عمل انجام می‌شود.

 



تصویر سمت راست شدت نور خورشید را در روز اول آگوست نشان می‌دهد. این عکس توسط اچ.ام.آی از دیسک خورشیدی گرفته شده است. تصویر سمت چپ که تصویر رندر شده‌ای از خورشید در اشعه ی فرابنفش در همان روز است، توسط دوربین ای.آی.ای فضاپیما گرفته شده است.


]]>
شتاب دهنده 2012-08-10T18:48:14+01:00 2012-08-10T18:48:14+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1302 فهیمه رضوی امروز سوخت و انرژی در دنیا به چند دسته کلی تقسیم می شوند. سوخت های فسیلی و سوخت های غیرفسیلی و انرژی های تجدید پذیر و غیرقابل تجدید.سوخت های فسیلیسوخت های فسیلی عبارتند از: نفت، گاز و زغال سنگ که با اکسیژن هوا ترکیب می شوند و ایجاد انرژی به شکل حرارت می کنند. این سوخت ها در مقایسه با سوخت های دیگر انرژی کمتر تولید می کنند. مثلاً یک کیلوگرم زغال سنگ حدود ۸ کیلووات ساعت انرژی تولید می کند و یک کیلوگرم نفت حدود ۱۲ کیلووات ساعت انرژی تولید می کنند. این سوخت ها آلوده کننده محیط زیست نیز هستند.به علاو امروز سوخت و انرژی در دنیا به چند دسته کلی تقسیم می شوند. سوخت های فسیلی و سوخت های غیرفسیلی و انرژی های تجدید پذیر و غیرقابل تجدید.

سوخت های فسیلی

سوخت های فسیلی عبارتند از: نفت، گاز و زغال سنگ که با اکسیژن هوا ترکیب می شوند و ایجاد انرژی به شکل حرارت می کنند. این سوخت ها در مقایسه با سوخت های دیگر انرژی کمتر تولید می کنند. مثلاً یک کیلوگرم زغال سنگ حدود ۸ کیلووات ساعت انرژی تولید می کند و یک کیلوگرم نفت حدود ۱۲ کیلووات ساعت انرژی تولید می کنند. این سوخت ها آلوده کننده محیط زیست نیز هستند.

به علاوه جزء ذخایر غیرقابل تجدید بوده و دارای مشکلات زیادی در حمل و نقل ایمنی نیز هستند. مانند گازگرفتگی (خفگی) یا تولید گاز سمی منوکسید کربن. دسته دیگر از سوخت ها شامل سوخت های هسته ای هستند مانند اورانیوم یا پلوتونیوم یا ایزوتوپ های هیدروژن مانند دوتریوم یا تریتیوم یا فلز سبک لیتیوم. این سوخت ها در مقایسه با سوخت های دسته اول دارای امتیازات مثبت و منفی هستند. اول اینکه در این سوخت ها بعضی ایزوتوپ ها توانایی تولید انرژی به وسیله تکنولوژی فعلی بشر را دارد مانند ایزوتوپ های کمیاب اورانیوم ۲۳۵ یا پلوتونیوم ۲۳۹ یا اورانیوم ۲۳۳ که به این ایزوتوپ ها شکاف پذیر می گویند. امتیازات اینها عبارتند از تولید مقادیر زیاد انرژی به وسیله حجم کم ماده سوختنی. مثلاً از یک کیلوگرم اورانیوم ۲۳۵ یا پلوتونیوم ۲۳۹ می توان مقدار ۲۳میلیون کیلووات ساعت گرما ایجاد کرد، اما مشکلاتی نیز دارند از آن جمله این که: غنی سازی و تولید این ایزوتوپ ها مشکلات و هزینه زیادی دارند. دوم اینکه، این سوخت های هسته ای سنگین پس از تولید انرژی مقادیر زیادی ایزوتوپ های پرتوزا از خود به جای می گذارند که به زباله های هسته ای موسوم است.

]]>
مقدمه ای بر انرژی تاریک 2012-08-07T13:59:37+01:00 2012-08-07T13:59:37+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1301 سینا صدری حدود 200 میلیارد کهکشان که هر کدام دارای تقریبا 200 میلیارد ستاره است بوسیله تلسکوپها قابل تشخیص است. اما این تعداد فقط 4 درصد از محل گیتی را تشکیل می‌دهد. حدود 73 درصد از جهان از ماده دیگری ساخته شده است که «انرژی تاریک» (dark matter) نامیده می‌شود. هیچ کس نمی‌داند که ماهیت این ماده ناشناخته چیست، اما مقدار این نوع ماده از تمام اتمهای موجود در تمام ستارگان موجود در کل کهکشانهای قابل شناسایی گستره فضا بسیار بیشتر است. به نظر می‌رسد این نیروی عجیب ، اجزای جهان را با سرعت فزاینده‌ای از یکدیگر د حدود 200 میلیارد کهکشان که هر کدام دارای تقریبا 200 میلیارد ستاره است بوسیله تلسکوپها قابل تشخیص است. اما این تعداد فقط 4 درصد از محل گیتی را تشکیل می‌دهد. حدود 73 درصد از جهان از ماده دیگری ساخته شده است که «انرژی تاریک» (dark matter) نامیده می‌شود. هیچ کس نمی‌داند که ماهیت این ماده ناشناخته چیست، اما مقدار این نوع ماده از تمام اتمهای موجود در تمام ستارگان موجود در کل کهکشانهای قابل شناسایی گستره فضا بسیار بیشتر است.

به نظر می‌رسد این نیروی عجیب ، اجزای جهان را با سرعت فزاینده‌ای از یکدیگر دور می‌کند، در حالی که نیروی گرانش با این نیرو مقابله کرده و از سرعت این گسترش می‌کاهد. این اکتشافها بوسیله رصدخانه مداری که کاوشگر ناهمسانگرد ریز موج ویلکینسون (WMAP) نامیده می‌شود، انجام شده است. این کاوشگر افت و خیزهای ناچیز موجود در پرتوهای ریز موج پس زمینه کیهانی را اندازه می‌گیرد که در اثر پژواکهای میرای انفجار بزرگ بوجود آمده است ... .

]]>
تصویر دیدنی از پدیده نادر «رنگین کمان آتش» 2012-08-05T19:49:45+01:00 2012-08-05T19:49:45+01:00 tag:http://physic-sku-87.mihanblog.com/post/1300 فهیمه رضوی رنگین‌کمان‌های آتش (fire rainbows) نه آتش هستند و نه رنگین‌کمان؛ با این حال این رنگین‌کمان‌ها پدیده‌هایی خارق‌العاده به شمار می‌آیند.به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مطابق گزارش ناسا، این پدیده نادر از لحاظ تکنیکی ابرهای رنگین‌کمانی است که خود از ابرهای حاوی قطرات کوچک آب با اندازه همسان ناشی می‌شود. این ابرها نور را شکسته یا خم می‌کنند به طوری که به طول موج‌ها یا رنگ‌های متفاوت تقسیم می‌شوند.این امر آن‌ها را به یک جلوه رنگین‌کمان شبیه می‌کند که از شکستن نور ناشی می‌شود. این
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مطابق گزارش ناسا، این پدیده نادر از لحاظ تکنیکی ابرهای رنگین‌کمانی است که خود از ابرهای حاوی قطرات کوچک آب با اندازه همسان ناشی می‌شود. این ابرها نور را شکسته یا خم می‌کنند به طوری که به طول موج‌ها یا رنگ‌های متفاوت تقسیم می‌شوند.

این امر آن‌ها را به یک جلوه رنگین‌کمان شبیه می‌کند که از شکستن نور ناشی می‌شود. این پدیده همچنین الگویی نوسانگر از طیفی از رنگ‌های آبی، سبز، قرمز، ارغوانی ، مشکی و باز هم آبی را تولید می‌کند.

اگرچه ابرهای رنگین‌کمانی رنگ‌هایی شبیه به رنگین‌کمان دارند، اما شیوه‌ ای که نور برای ایجاد آن‌ها پخش‌می‌شود، به طور جزئی متفاوت است.

رنگین‌کمان‌ها توسط شکست و بازتاب نور شکل می‌گیرند. هنگامی که نور شکسته می‌شود با عبور از خلال واسطه‌های دارای تراکم‌های مختلف از جمله آب یا یک منشور خمیده می‌شود. نور منعکس شده از یک سطح با زاویه‌‌ ای مساوی با زاویه برخورد آن با همین سطح می‌جهد. با این حال پدیده پراش (diffraction) شامل انتشار امواج نوری در یک الگوی حلقه مانند است.

نمایش رنگین‌کمان اغلب در ابرهای تازه تشکیل‌شده روی می‌دهد. این‌ها ابرهای pileus ناشی از توفان‌های سریعاً رشد کرده‌اند که هوا را از خلال لایه جوی به درون جو فوقانی جاروب کرده‌اند. این امر به خلق یک ابر مه مانند منجر می شود که در قسمت فوقانی توفان مانند یک گنبد درخشان به نظر می‌رسد و همانند اشیا رنگین‌کمانی همچون پرهای طاووس، نور بسته به مکان فرد نسبت به خورشید و شیء تغییر می‌کند.

ابرهای رنگین‌کمانی نباید با رنگین‌کمان‌های آتش (circumhorizontal arcs) اشتباه گرفته شود، که گروهی از رنگ‌های مشابه با افق را خلق می‌کند.


این "رنگین‌کمان آتش" در 31 جولای بر فراز فلوریدای جنوبی رصد شد

]]>