تبلیغات
دنیای ما فیزیکی ها

نظریه انشتین در سایه تردید! آزمون مشهورترین فرمول فیزیک در فضای دوردست

یک فیزیکدان دانشگاه آریزونا مدعی است که درستی یا نادرستی فرمول E=mc2 انیشتین بستگی به مکان قرار گرفتن شیء در فضا دارد.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، آندری لبد، جامعه فیزیک را با ارائه ایده جدید خود به هیجان آورده است.

این ایده هنوز در مراحل آزمایشی قرار دارد و بر این مبناست که درستی یا نادرستی فرمول E=mc2 انشتین بستگی به مکان قرار گرفتن شیء در فضا دارد.

با نخستین انفجارات بمب‌های اتمی، جهان، شاهد یکی از مهم‌ترین قواعد متعاقب علم فیزیک بود. این قاعده مدعی است که انرژی و ماده همسان هستند و می‌توانند به یکدیگر تبدیل شوند.

این موضوع برای نخستین بار توسط تئوری «نسبیت خاص» (Theory of Special Relativity) انشتین مطرح شد و در معادله مشهور E=mc2 وی انعکاس یافت. در این معادله E انرژی، m جرم وc نیز سرعت نور است که به توان دو رسیده است.

اگرچه فیزیکدانان بارها معادله انشتین را در آزمایش‌ها و محاسبات بی شمار خود ارج نهاده‌اند و بسیاری از فناوری‌ها از قبیل گوشی‌های موبایل و GPS به آن بستگی دارند، دانشمند دانشگاه آریزونا با ادعای خود موج جدیدی از مناظرات را در علم فیزیک موجب شده است.

وی مدعی است که فرمول انشتین ممکن است در شرایط خاصی درست نباشد. کلید بحث این فیزیکدان در خود مفهوم «جرم» نهفته است.

بر اساس قاعده پذیرفته شده، هیچ تفاوتی بین جرم یک شیء متحرک که می‌تواند از نظر اینرسی‌اش تعریف شود و جرم اعمال شده به آن توسط میدان گرانشی وجود ندارد. به عبارت ساده‌تر، جرم نخستین (جرم اینرسیایی) همان مولفه‌یی است که موجب می‌شود ضربه‌گیر یک خودرو در برخورد با وسیله نقلیه دیگر خمیده شود، در حالی که جرم گرانشی «وزن» نام دارد.

قانون معادل بین جرم‌های گرانشی و اینرسیایی در فیزیک کلاسیک توسط گالیله و در فیزیک مدرن توسط انشتین مطرح شد و در سطح دقت بالا تایید شده است اما به ادعای لبد، یک امکان کوچک اما واقعی وجود دارد که این معادله برای جرم گرانشی صادق نباشد.

به گفته وی، در صورتی که وزن یک شیء کوانتومی مانند یک اتم هیدروژن را اندازه‌گیری کنیم، نتیجه در اکثر موارد همسان خواهد بود اما بخش ریزی از این اندازه‌گیری‌ها می‌تواند به نقض E=mc2 بیانجامد.

لبد می‌افزاید: بسیاری از فیزیکدانان معتقدند که جرم گرانشی دقیقا با جرم اینرسایی برابر است اما من بر این باورم که این دو به دلیل برخی اثرات کوانتومی در نظریه عمومی (نظریه انیشتین در مورد گرانش) ممکن است دقیقا یکی نباشند.

نتایج مطالعات این دانشمند در ماه فوریه منتشر خواهد شد و وی از همکارانش خواسته که محاسبات و آزمایش پیشنهادی‌اش برای آزمودن نتایج ادعا شده را ارزیابی کنند.

کلید درک تئوری لبد در واقع درک ماهیت گرانش است. وی در مقالاتش نشان داده در حالی که E=mc2 همواره برای جرم اینرسایی صدق می‌کند، همیشه در مورد جرم گرانشی صادق نیست؛ این بدین معناست که احتمالا جرم گرانشی و جرم اینرسایی برابر نیستند.

بنا بر ادعای انیشتین، گرانش حاصل یک انحنا در خود فضاست. هر چه جرم شیء بزرگ‌تر باشد در بافت فضا تورفتگی بیشتری ایجاد می‌کند، به عبارت دیگر هر چه جرم شیء بزرگتر باشد، کشش گرانشی آن قوی تر است.

به گفته لبد، فضا دارای انحناست و هنگامی که شما جرمی را در فضا حرکت می‌دهید، این انحنا حرکت آن را مختل می‌کند و انحنای فضا همان مولفه‌یی است که جرم گرانشی را از جرم اینرسایی متفاوت می‌کند.

این فیزیکدان پیشنهاد کرده که دانشمندان ایده وی را با اندازه‌گیری کردن وزن ساده‌ترین شیء کوانتومی یعنی اتم منفرد هیدروژن بیازمایند. این اتم فقط دارای یک هسته، یک پروتون منفرد و یک الکترون تنهاست که به حول هسته می‌چرخد.

لبد معتقد است که گاهی اتفاق می‌افتد که الکترون در حال گردش حول اتم به یک سطح انرژی بالاتر جهش یابد.

در مدت زمان کوتاهی، الکترون به سطح انرژی پیشین خود بازمی‌گردد. مطابق E=mc2 جرم اتم هیدروژن همراه با تغییر در سطح انرژی تغییر می‌کند. تا این جا همه چیز مطابق نظریه پیش می‌رود. اما چنان‌چه ما همان اتم را از زمین دور کنیم، که در آن فضا دیگر خمیده نبوده بلکه مسطح است، چه رخ خواهد داد؟

به گفته لبد، در این حالت الکترون نمی‌تواند به سطوح انرژی بالاتر جهش یابد زیرا در فضای مسطح به سطح انرژی اولیه خود محدود خواهد شد. هیچ جهشی در فضای مسطح وجود ندارد و بنابراین الکترون خمیدگی گرانش را حس نخواهد کرد اما چنان‌چه ما آن را به سمت میدان گرانشی زمین حرکت دهیم، به دلیل خمیدگی فضا این احتمال وجود دارد که الکترون از نخستین سطح به دومین سطح انرژی جهش یابد و در این جا جرم متفاوت خواهد بود.

لبد می‌افزاید: آن‌چه اغلب در نظر گرفته نمی‌شود، این موضوع است که جهش الکترون از سطح اول به سطح دوم به این دلیل روی می‌دهد که خمیدگی اتم را به می‌ریزد. به جای اندازه‌گیری مستقیم وزن، ما این رخداد تغییر انرژی را با فوتون‌های منتشر شده شناسایی می‌کنیم.

این دانشمند آزمایش خود را برای آزمودن فرضیه‌اش پیشنهاد کرده است.

وی می‌گوید: یک سفینه فضایی کوچک را با تانکی از هیدروژن و ردیاب حساس به نور به فضا بفرستید. در فضای خارجی‌تر، رابطه بین جرم و انرژی برای یک اتم همسان است فقط به این دلیل که فضای مسطح به الکترون اجازه تغییر سطوح انرژی را نمی‌دهد اما هنگامی که به زمین نزدیک هستیم، انحنای فضا اتم را به هم می‌ریزد و امکان جهش الکترون و بنابراین انتشار یک فوتون وجود دارد که این انتشار توسط ردیاب مزبور ثبت می‌شود و بسته به سطح انرژی، رابطه بین جرم و انرژی تحت اثر میدان گرانشی دیگر ثابت نیست.

این دانشمند مدعی است که ایده وی نخستین پیشنهاد برای آزمایش ترکیبی از مکانیک کوانتومی و تئوری گرانش انیشتین در منظومه شمسی است. 

نویسنده: فهیمه رضوی

سلام به همه ی بچه های خوب و پاکار وبلاک

سلام سلام سلام 
خوبین بچه ها ی قدیمی وبلاگ فیزیک 87 دانشگاه شهرکرد . 
یادش بخیر روزایی که با همدیگه داشتیم  توی انجمن توی کلاس و دانشکده .
خوب ، بد ، تلخ ، شیرین گذشت و گذشت .
حالا اکثرتون واسه خودتون مردی (خنده) شدین دیگه. 
همه توی مقاطع بالاتر دارین درس میخونین .
خدا روشکر
یادی هم از وبلاگ بکنین بد نیستا .
یک همدلی میخواد تا دوباره وبلاگ رو برگردونیم به روزای خوبش .
هرکی موافقه یک نظر بذاره تو وبلاگ


نویسنده: سعید اسماعیلی

84 میلیون ستاره در یک تصویر

ستاره شناسان تصویری از 84 میلیون ستاره را در قلب کهشان راه شیری ارائه کرده‌اند که توسط یک تلسکوپ بزرگ در شیلی گرفته شده، این تصویر به عنوان بزرگترین نقشه‌ای لقب گرفته که تاکون در مرکز کهکشان ما ارائه شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، این تصویر شگفت انگیز 9 گیگاپیکسلی با اطلاعات ارائه شده توسط تلسکوپ نقشه بردای مادون قرمز ستاره شناسی ویستا گرفته شده، ابزاری که در رصدخانه شمال شیلی مستقر است.

این تصویر که از قابلیت بزرگنمایی برخوردار است به قدری بزرگ است که اندازه آن به 9 تا 7 متر می رسد.

در این تصویر 10 برابر چیزی که پیشتر مورد مطالعه قرار گرفته بود، ستاره وجود دارد و می تواند به ستاره شناسان در درک ساختار و تکامل کهکشان ما کمک کند.

روبرتو سیاتو از دانشگاه پونتیفیکا در شیلی به عنوان نویسنده اصلی این تحقیقات طی بیانیه ای اظهار داشت: ما با مشاهده تعداد بیشمار از ستاره ها در مرکز کهکشان راه شیری می توانیم اطلاعات بسیاری درباره شکل گیری و تکامل کهکشان و همچنین کهکشانهای مارپیچی به طور کلی ارائه کنیم.

این تصویر بزرگ به بررسی مرکز کهکشان راه شیری به عنوان محل تراکم ستاره های باستانی پرداخته که در مرکز این کهکشان مارپیچی قرار دارد.

دانته مینیتی از دانشگاه پونتیفیکا شیلی نیز اظهار داشت که مشاهده این برآمدگی مرکز در راه شیری بسیار دشوار است چرا که غبار آن را تیره و تار نشان می دهد. برای این که قلب این کهکشان را مشاهده کنیم ما به نور مادون قرمز نیاز داشتیم که غبار کمترین تأثیر را روی آن می گذارد.

وی افزود: ویستا از پس این کار بزرگ برآمد و هزاران تصویر مادون قرمز با ابعاد 108200 پیکس در 81500 پیکسل گرفت و می توان گفت که این تصویر بزرگترین تصویر ستاره شناسی است که تاکنون تهیه شده است.

ستاره شناسان 173 میلیون جسم مختلف را در این تصویر که با وضوح 9 میلیارد پیکسلی شناسایی کرده و اظهار داشته اند که 84 جسم آن ستاره هستند و مابقی آن به قدری مبهم هستند که شناسایی نشده است.

نتایج این تحقیقات در مجله ستاره شناسی و فیزیک نجومی منتشر شده است.



نویسنده: سعید اسماعیلی

شب نشینی ماه با خوشه پروین

فردا چهارشنبه پدیده مقارنه ماه و خوشه ستاره ای پرویی رخ خواهد داد در این پدیده این دو جرم آسمانی به نزدیکترین فاصله خود با یکدیگر می رسند.

به گزارش خبرنگار مهر، در آسمان شامگاهی فردا چهارشنبه 10 آبان دو جرم آسمانی ماه و خوشه ستاره ای پروین به نزدیکترین فاصله خود با یکدیگر می رسند.

پدیده مقارنه ماه و خوشه پروین در ساعت 21:30 دقیقه رخ خواهد داد و در این زمان ماه به فاصله 5 درجه ای از خوشه پروین می رسد.
 
خوشه پروین که در صورت فلکی گاو قرار دارد، بیش از 200 ستاره شناخته شده دارد که تنها 7 ستاره آن با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است. صورت فلکی خرس بزرگ یا "دب اکبر" در برابر آن قرار دارد.
 
رصدگران می توانند این پدیده را در افق شرقی و مدتی پس از طلوع ماه مشاهده کنند. پدیده مقارنه تا نیمه شب ادامه خواهد داشت.


نویسنده: سعید اسماعیلی

فاز طراحی فنی رصدخانه ملی به پایان رسید

رئیس مرکز طرح های کلان ملی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، با بیان اینکه فاز طراحی فنی رصدخانه ملی به پایان رسیده است، گفت: مراحل احداث جاده به پایان رسیده است و ساخت ساختمانهای اصلی در دستور کار قرار دارد.

به گزارش خبرنگار مهر، پروژه رصدخانه ملی اولین طرح کلان ملی ایران از جمله پروژه های کلان ملی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری است که در اسفند ماه سال 87 به تصویب رسیده است.

اجرای این پروژه به پژوهشگاه دانشهای بنیادی واگذار شده است. هم اکنون طراحی مفهمومی و مکان یابی آن به اتمام رسیده و کلنگ ساخت این رصدخانه در ایام دهه فجر سال گذشته بر زمین زده شد.
 
دکتر غلامحسین رحیمی در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به آخرین وضعیت رصدخانه ملی، افزود: فاز اجرایی پروژه کلان ملی رصد خانه ملی کاملا اجرایی شده است.
 
رئیس مرکز طرحهای کلان ملی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، احداث راه، طراحی فنی و ساخت ساختمانهای اصلی را از جمله اقدامات اجرایی این طرح نام برد و اظهار داشت: احداث راه که یکی از ملزومات اصلی برای اجرای فازهای بعدی بود اجرایی شده است ضمن آنکه ساخت ساختمانهای اصلی نیز در دستور کار قرار دارد.
 
قله گل گشت محل احداث رصدخانه ملی

 
وی با بیان اینکه بر اساس برنامه ریزیهای انجام شده مکان احداث این رصدخانه در ارتفاع 3 هزار و 600 متری قله "گرکش" در اطراف قمصر کاشان است، ادامه داد: به منظور دسترسی بهتر به قله و اجرای عملیات ساخت رصدخانه، از کنار جاده آسفالته موجود در قمصر به سمت "کامو"، جاده دسترسی خاکی به طول 12 کیلومتر به سمت محل احداث رصدخانه کشیده شد.
 
رحیمی، با تاکید بر اینکه مرحله نورگیری رصد خانه از فازهای نهایی این طرح است، خاطر نشان کرد: برای این رصدخانه تلسکوپی که در نظر گرفته شده است یک تلسکوپ 3.5 متری است.   
 
زمان پایان پروژه رصدخانه ملی

بر اساس مصوبات معاونت علمی ریاست جمهوری پروژه کلان ملی با محوریت پژوهشگاه دانشهای بنیادی اجرایی می شود و زمان پایان این پروژه سال 1393 تعیین شده است.
 
طراحی، ساخت و راه‌اندازی رصدخانه ملی به منظورگسترش مرزهای دانش و پژوهش و کسب فناوری در علم نجوم از جمله اهداف اجرای این طرح بیان شده است.


نویسنده: سعید اسماعیلی

جشنواره شهدای جهاد علمی (فراخوان)

اتحادیه علمی پژوهشی دانشجویان فیزیک ایران

با همکاری

وزارت علوم،تحقیقات و فناوری

برگزار می نماید:

جشنواره شهدای جهاد علمی

فراخوان کتاب ، مقاله ، پایان نامه ، طرح های نوآورانه ، اختراع

در حوزه پژوهش های علوم و فناوری های هسته ای

آذرماه سال 1391



نویسنده: سعید اسماعیلی

وقتی برخورددهنده بزرگ “هادرون” دادگاهی می‌شود

یک دادگاه در آلمان در دادگاه استیناف با دادخواست زنی را که نگران بود برخورددهنده بزرگ هادرون به ایجاد سیاه چاله کمک کرده و زمین را نابود کند، مخالفت کرد.

به گزارش علم پرس به نقل از مهر، یک دادگاه عالی اجرایی در شهر مونستر آلمان با ادعای یکی از شهروندان آلمان که اظهار داشته بود برخورد دهنده بزرگ هادرون در نهایت سیاره زمین را نبود می کند، مخالفت کرده است.

تلاشهای این زن برای متوقف کردن فعالیتهای برخورد دهنده هادرون در یک دادگاه سوئیس نیز مورد پذیرش قرار نگرفت.

براساس حکم وزارت دادگستی راین وستفالن شمالی، در بررسی امنیت برخورد دهنده بزرگ هادرون و خطرات این برخورد دهنده پروتن می توان گفت که این مسئله غیر ممکن است.

برخورد دهنده بزرگ هادرون بین مرز فرانسه و سوئیس قرار دارد و در ۲۷ کیلومتری زیر زمین قرار گرفته که به عنوان یک برخورد دهنده ذرات در سرعت بالا کارمی کند. هدف از فعالیت این برخورد دهنده حل رازهایی درباره انفجار بزرگ، ماهیت جرم و سایر پرسشهای بنیادین فیزیک است.

اخیرا این برخورد دهنده در اخبار برای کشف احتمالی بوزون هیگز که توضیحی برای جرم دار شدن ماده است به کرات مورد اشاره قرار گرفته است.

پیش از سال ۲۰۱۰ که صحبت از این برخورد دهنده هنوز چندان برسر زبانها نبود، برخی از مخالفان نسبت به این امر که فعالیت این دستگاه می تواند تبعات فاجعه باری داشته باشد، ابراز نگرانی کردند.

یکی از باورهای عمومی این است که این برخورد دهنده سیاه چاله های کوچکی تولید می کند که سرانجام زمین را در خود می بلعد. این باور توسط کارشناسان به عنوان امری محال توصیف شد. حتی اگر هم این برخورد دهنده بتواند سیاه چاله های میکروسکوپی تولید کند، این سیاه چاله ها ظرف یک تریلیونم و یا یک میلیونم ثانیه تبخیر می شوند.

یکی دیگر از این نظریات این است که برخورد دهنده بزرگ هادرون strangelet تولید می کند، یک ذره فرضی که می تواند هرچه را که لمس کند به تعداد بیشتری strangelet تبدیل کند.

چنین نظریاتی در پرتو فعالیت بدون هیچ حادثه ای در هادرون از بین رفته اند.


نویسنده: سعید اسماعیلی

در جستجویِ نوترینوهای استریل

برای دهه‌ها، تنها یک‌سوم از نوترینوهای گسیل‌شده از خورشید، که حاصل ِ برهمکنش‌های ضعیف درون خورشید هستند، توسط آشکارسازهای روی زمین آشکار‌ می‌شدند.  این پدیده را می‌شود با استفاده از مفهوم «طعمِ نوترینو»  توصیف کرد. طعم‌های مختلفِ نوترینو در واقع مخلوطی از حالت‌ها با جرم‌های متفاوت می‌باشد که اختلافِ جرمِ میانِ این حالت‌ها بسیار اندک است. نوترینوی الکترونی در طولِ سفرش از خورشید تا زمین، به نوترینوهای میون و تاو  تبدیل می‌شود. از آن جایی که آشکارسازهای نخستین نمی‌توانستند این نوترینوها را آشکارسازی کنند، در نتیجه تعدادِ کلِ نوترینوهای آشکارسازی شده کم‌تر از مقدارِ موردِ انتظارِ دانش‌مندان بود. فیزیک‌دانان گمان می‌کنند که نوسانِ طعمِ نوترینو هم‌چنین عاملِ اختلافِ کوچکی است که در شمارشِ نوترینوهای راکتورهای زمین به چشم می‌خورد. برای این‌که بتوان این تغییرات را در فواصلِ حدوداً چند متری توضیح داد، نیاز است که طعم‌های جدیدی برای نوترینو درنظر گرفته شود که جرمِ آن‌ها چند صد برابرِ حالت‌های پیشین است. این نوترینوها هم‌چنین نباید در برهمکنش‌های قابل آشکارسازی شرکت کنند.


برای یافتنِ این نوع نوترینو‌ها که به آن نوترینوهای استریل نیز گفته می‌شود، Adriana Bungau از دانشگاهِ Huddersfield از بریتانیا و هم‌کارانش در طولِ چند سال به بررسیِ واپاشیِ هسته‌ی لیتیوم پرداخته‌اند. این بررسی در مجله‌ی Physical Review Letter  به چاپ رسیده است. ایزوتوپِ ناپایدارِ لیتیوم-8 به طورِ پیوسته از برخوردِ پروتون‌های پرانرژی به درونِ یک استوانه که محتویِ برلیوم-9 و به اندازه‌ی توپِ فوتبال است، تولید می‌شوند. این استوانه توسطِ لوله‌ای از جنسِ لیتیوم-7 و به اندازه‌ی یک فریزر، احاطه شده است. در طولِ پنج سال، هسته‌های در حالِ واپاشی در حدودِ 1023 پادنوترینو تولید می‌کنند. در حدودِ یک میلیون از این پادنوترینوها با انجامِ برهم‌کنش در یک آشکار سازِ 1000 تنی، که حدوداً درفاصله‌ی 10 متری قرار دارد نشانه‌هایی از خود به‌جا می‌گذارند.

اعضایِ این تیمِ پژوهشی تخمین می‌زنند که با استفاده از این چشمه‌ی عظیمِ نوترینوهای قابلِ آشکارسازی و نیز با استفاده از اطلاعاتی که به کمکِ اندازه‌گیری ناهنجاری‌ها (anomalie)، در موردِ پارامترهای مربوط به نوترینوی استریل می‌دانیم، امکانِ مشاهده‌ی کاهشی بسیار اندک در شمارِ نوترینوهای آشکارسازی‌شده وجود دارد. میزانِ این کاهش به طور متناوب، با انرژیِ نوترینو تغییر می‌کند که این رفتار، ویژگی مشخصه‌ی نوترینوی استریل است. منظور از تغییرات، اختلافِ کمی‌ست که در شمارِ نوترینوها وجود دارد. این نوترینوها از نظرِ انرژی با هم متفاوت هستند که این انرژی جزو مشخصه‌ی نوترینوهای استریل است. این تصویر می‌بایست بینِ مدلِ تک نوترینوی استریل و مدلِ دو ‌نوترینوی استریل، تفاوت قائل شود. مدلِ دوم (دو نوترینو) سازگاریِ بهتری با داده‌های آزمایش‌گاهی دارد.



نویسنده: سعید اسماعیلی

چرا حجاج دور خانه خدا خلاف جهت عقربه‌های ساعت طواف می کنند؟

 

حسین اردکانی، دکترای علم فیزیک و از شاگردان پروفسور حسابی در گفت وگو با خبرنگار جامعه فارس گفت: هر آنچه در شارع مقدس وجود دارد دارای مبنای علمی است به طوری که در اعمال حج آمده است که جهت حرکت برای طواف به سمت چپ و خلاف جهت عقربه های ساعت باشد یا اینکه اکثر مراجع تفلید می گویند که بهتر است در ناحیه در خانه خدا تا مقام ابراهیم طواف انجام شود.

وی افزود: تمام اینها از نظر علم فیزیک قابل اثبات است. در نیمکره شمالی که خانه خدا واقع شده است وقتی هر ذره یا جسمی خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخد 5 نیرو به آن وارد می شود که جمع این نیروها و انرژی ها به سمت داخل است. در بحث طواف هم همین است، ذرات در اینجا انسان ها هستند و مجموع این نیروها نیز به سمت مرکز که همان خانه خداست هدایت می شود.

این فیزیکدان ادامه داد: اگر در طواف، چرخش به سمت راست انجام می شد در علم فیزیک آمده است که گریز از مرکز رخ می داد و طبق قانون فیزیک ذرات که در اینجا انسان ها هستند به سمت بیرون پرتاب می شدند و نیروی آنها به سمت مرکز که همان خانه خداست هدایت نمی شد.

اردکانی گفت: حالا اگر خانه خدا در نیمکره جنوبی واقع می شد حتماً در دین ما تأکید بر این می شد که باید در جهت عقربه های ساعت یعنی به سمت راست، طواف خانه خدا انجام شود.

وی درباره تأکید بر طواف بین در خانه خدا و مقام ابراهیم نیز اظهار داشت: هر جسم متحرکی که حرکت دورانی دارد اگر شعاع کم شود، سرعت آن به طور ناخودآگاه زیادتر می شود و تمایل و تمرکز آن به سمت داخل و مرکز بیشتر می شود به همین دلیل اکثر مراجع می گویند که در این فاصله طواف خانه خدا انجام شود چون با این تمرکز، صعود و عروج رخ می دهد.

این دکترای علم فیزیک معتقد است که همه چیز در دنیا بر اساس علم فیزیک قابل بررسی است اما علم انسان در این حد نیست که تمام آنها را دریافت کند.



نویسنده: سعید اسماعیلی

درخشانترین ستاره دنباله دار تاریخ در راه زمین

یک ستاره دنباله دار تازه کشف شده درحالی که به بیرون از ابر اورت زبانه می کشد به نظر می رسد مسیری را در پیش گرفته تا یکی از چشم نوازترین رویدادهای آسمانی در تاریخ ما رقم بخورد و به زمین نزدیک شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، گذر ستاره دنباره دار که C/2012 S1 یا (ISON ) نام گرفته از آن جهت ویژه است که ستاره شناسان پیش بینی می کنند که این ستاره دنباله دار در نزدیکترین نقطه خود با خورشید از 1.8 میلیون کیلومتری خورشید عبور می کند. این نزدیکی به خورشید موجب می شود که مقدار قابل توجهی از یخ این ستاره دنباله دار آب شود، گاز و غبار آزاد شده و به دنباله چشم نواز این ستاره بیافزاید.

پس از حلقه زدن به دور خورشید و شکل گیری دنباله، این ستاره دنباره دار از فاصله نسبتا نزدیکی به زمین عبور می کند، البته این فاصله آنقدرها هم نزدیک نیست که نگرانی ایجاد کند اما فاصله آن به قدری نزدیک است که می تواند یک منظره تماشایی رقم بزند.

رصدگران آسمان در نیم کره شمالی بهترین چشم انداز را برای مشاهده این ستاره دنباره دار دارند. رشد انفجاری این ستاره های دنباله دار درهفته های نزدیک به کریسمس 2013 صورت می گیرد و این ستاره دنباله دار به روشنی قرص کامل ماه می شود.

البته ستاره های دنباله دار همواره عادت دارند که برخلاف انتظارات عمل کنند، در نتیجه ممکن است این ستاره هنگام رسیدن به نزدیک ترین نقطه خود به خورشید کاملا از بین برود و یا اینکه دنباله آن چندان رشد نکند.

اما این احتمالات اشتیاق ستاره شناسان را برای مشاهده آن از بین نخواهد برد، در حال حاضر نیز عده ای از فعالان این عرصه این رویداد را یک بار در تاریخ یک تمدن نامگذاری کرده اند.

جان ای. بورتل کارشناس ستاره های دنباله دارد ستاره دنباله دار ISON را با ستاره دنباله دار بزرگ سال 1680 مقایسه کرده است که براساس توصیفات معاصر موجبات هراس شدید مردم نیویورک را فراهم کرده بود.

دانشمندان اعتقاد دارند که با توجه به مدار این دنباله‌دار، منشاء احتمالی‌اش باید ابر اورت باشد.

بر اساس نظریه یان اورت ستاره‌شناس هلندی، ابر اورت نام مکانی است که خیلی از ستاره‌ های دنباله‌دار از آن سرچشمه می‌گیرند.

یان اورت در سال 1950 اعلام کرد به این علت که ستاره‌های دنباله‌دار از تمام جهات می‌آیند، پس باید از مکانی که دور منظومه شمسی را فراگرفته است سرچشمه گرفته باشند. نظریه اورت مورد قبول عده زیادی از ستاره‌شناسان قرار گرفت و پس از آن، این مکان ابر اورت نام گذاری شد.

دانشمندان ابر اورت را دربردارنده حدود ده تریلیون جرم فضایی برآورد می‌  کنند.

نویسنده: سعید اسماعیلی

.:: آخرین مطالب ::.

» نظریه انشتین در سایه تردید! آزمون مشهورترین فرمول فیزیک در فضای دوردست ( یکشنبه 29 بهمن 1391 )
» سلام به همه ی بچه های خوب و پاکار وبلاک ( شنبه 28 بهمن 1391 )
» 84 میلیون ستاره در یک تصویر ( سه شنبه 9 آبان 1391 )
» شب نشینی ماه با خوشه پروین ( سه شنبه 9 آبان 1391 )
» فاز طراحی فنی رصدخانه ملی به پایان رسید ( سه شنبه 9 آبان 1391 )
» جشنواره شهدای جهاد علمی (فراخوان) ( سه شنبه 9 آبان 1391 )
» وقتی برخورددهنده بزرگ “هادرون” دادگاهی می‌شود ( پنجشنبه 4 آبان 1391 )
» در جستجویِ نوترینوهای استریل ( پنجشنبه 4 آبان 1391 )
» چرا حجاج دور خانه خدا خلاف جهت عقربه‌های ساعت طواف می کنند؟ ( دوشنبه 24 مهر 1391 )
» درخشانترین ستاره دنباله دار تاریخ در راه زمین ( شنبه 22 مهر 1391 )
» برندگان نوبل فیزیک معرفی شدند ( شنبه 22 مهر 1391 )
» قانونِ پلانک در مقیاسِ نانو نقض می‌شود ( پنجشنبه 13 مهر 1391 )
» وزن کردن فوتون‌ها با سیاهچاله‌‌ ( پنجشنبه 13 مهر 1391 )
» شمارش فوتون ها با گیرنده نوری قورباغه ( پنجشنبه 13 مهر 1391 )
» ممکن است سیارات خیلی بیشتری از آنچه قبلا تصور می شد در جهان باشند که قابل سکونت هستند. ( جمعه 24 شهریور 1391 )
» قطعیت اصل عدم قطعیت ( جمعه 24 شهریور 1391 )
» خورشید در زمان اوج فعالیتش هم تقریبا کروی باقی می‌ماند. ( شنبه 4 شهریور 1391 )
» شتاب دهنده ( جمعه 20 مرداد 1391 )
» مقدمه ای بر انرژی تاریک ( سه شنبه 17 مرداد 1391 )
» تصویر دیدنی از پدیده نادر «رنگین کمان آتش» ( یکشنبه 15 مرداد 1391 )
» بازدید علمی ( شنبه 16 اردیبهشت 1391 )
» اعضای جدید انجمن ( شنبه 16 اردیبهشت 1391 )
» درخشش نوری سبز بر فراز کره ماه ( چهارشنبه 30 فروردین 1391 )
» خنک‌کاری سریع سطوح گرم با امواج ماورای صوت ( پنجشنبه 24 فروردین 1391 )
» ترن‌های مَگلِو ( پنجشنبه 24 فروردین 1391 )

صفحات سایت: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ ... ]